Κυριακὴ μετὰ τὴν ῞Υψωσιν, «Ζωὴ πνευματική»

Ζωὴ σαρκικὴ - Ζωὴ πνευματική

Κυριακὴ μετὰ τὴν ῞Υψωσιν, ᾿Αποστολικὸ ἀνάγνωσμα Γαλ. 2:16-20

 

«Ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ».

Προοίμιον. ῾Η ζωὴ εἶναι ἕνα γενικὸ φαινόμενο στὸν πλανήτη μας. Τὴν συναντοῦμε ἀπὸ τοὺς ἀτελέστερους ὀργανισμοὺς μέχρι τὸν πιὸ τέλειο, τὸν βασιλέα τῆς δημιουργίας, τὸν ἄνθρωπο. Γιὰ τὸν ἄνθρωπο ὅμως δὲν εἶναι ἀρκετὸ τὸ ὅτι ζεῖ, ὅπως συμβαίνει μὲ κάθε ζωντανὸ ὀργανισμό, ἀλλὰ τὸ πῶς ζεῖ. Γιατὶ ἐκεῖνο ποὺ δίνει ἀξία στὸν ἄνθρωπο καὶ ποὺ τὸν ξεχωρίζει ἀπὸ ὁλόκληρη τὴν ὑλικὴ δημιουργία εἶναι ὁ τρόπος τῆς ζωῆς του.

α. Ἔνσαρκη ἀντιπνευματικὴ ζωή. ῾Ο ἄνθρωπος δὲν εἶναι ἄσαρκο καὶ ἀσώματο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, μόνο μὲ πνεῦμα, ὅπως εἶναι οἱ ἄγγελοι. ῾Ο ἄνθρωπος πλάσθηκε μὲ πνεῦμα καὶ σῶμα, καὶ ἡ ζωή του εἶναι «ζωὴ ἐν σαρκί», ἔνσαρκη δηλαδὴ ζωή, ποὺ ἐκδηλώνεται καὶ ἐκφράζεται μὲ τὸ σῶμα καὶ τὶς ὀργανικὲς λειτουργίες του.

Πολλοὶ ἄνθρωποι ὅμως συγχέουν τὴν ἔνσαρκη ζωὴ μὲ τὴ σαρκικὴ ζωή. Ρυθμίζουν δηλαδὴ τὴ ζωή τους ὄχι σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τοῦ πνεύματός τους καὶ τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ μὲ τὶς ἀπαιτήσεις τῆς ἀλλοτριωμένης σάρκας τους. Ἔτσι ἡ ἔνσαρκη ζωὴ γίνεται ζωὴ «κατὰ σάρκα», ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος.

Δὲν εἶναι ἀσφαλῶς κακὸ νὰ ἱκανοποιοῦμε τὶς ἀνάγκες τῆς διατροφῆς καὶ συντήρησης. Κακὸ εἶναι νὰ ζοῦμε, γιὰ νὰ τρῶμε. ῾Αμαρτία εἶναι νὰ μὴν ἀρκούμαστε σὲ ὅσα μᾶς χρειάζονται. Δὲν εἶναι κακὸ νὰ μιλᾶμε. Εἶναι ὅμως ἁμαρτία νὰ χρησιμοποιοῦμε τὸ στόμα μας καὶ τὴ γλώσσα μας, γιὰ νὰ συκοφαντοῦμε, νὰ βρίζουμε καὶ νὰ βλασφημοῦμε κλπ..

β. Ἔνσαρκη ζωὴ πνευματική. ῾Υπάρχει ὅμως καὶ ἔνσαρκη ζωὴ πνευματική. Στὴν περίπτωση αὐτὴ ὁ ἄνθρωπος δὲν ζεῖ σύμφωνα μὲ τὶς ἁμαρτωλὲς ἀπαιτήσεις τῆς σάρκας του, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιταγὲς τῆς πίστεως. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ ἀπόστολος τὴ ζωὴ αὐτὴ τὴν ὀνομάζει ζωὴ «ἐν πίστει». ῾Η χριστιανικὴ πίστη εἶναι τὸ νέο στοιχεῖο, ὁ καινούργιος παράγων ποὺ μπαίνει στὴν ἔνσαρκη ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν μεταμορφώνει· τὴν κάνει πνευματική. ῾Η ζωὴ τοῦ ἀνθρώπου δὲν ρυθμίζεται πιὰ ἀπὸ τὴ «σάρκα», ἀλλὰ ἀπὸ τὸ πνεῦμα του, ποὺ τὸ φωτίζει καὶ καθοδηγεῖ ἡ πίστη.

῾Ο ἅγιος ᾿Ιωάννης ὁ Χρυσόστομος λέγει τὰ ἐξῆς χαρακτηριστικά· «Νὰ κάνεις τὰ λουτρά σου· νὰ κάθεσαι στὸ τραπέζι σου, γιὰ νὰ φᾶς· νὰ πίνεις ἐν μέτρῳ τὸ κρασί σου. Κανεὶς δὲν θὰ σὲ ἐμποδίσει νὰ φᾶς κρέας. Πάντων ἀπόλαυσον, μόνον ἁμαρτίας ἀπόστηθι».

᾿Επίλογος. Αὐτὴν τὴν ζωὴ καλοῦνται νὰ ζοῦν οἱ πιστοί· νὰ διαφέρουν ἀπὸ τοὺς μὴ πιστοὺς στὸν τρόπο ζωῆς· νὰ εἶναι οἱ «ἀνακαινούμενοι» ἄνθρωποι, ἐλευθερωμένοι ἀπὸ τὶς ἐπιθυμίες τῆς σαρκός. Ἄνθρωποι πνευματικοὶ ποὺ θὰ ρυθμίζουν τὴ ζωή τους σύμφωνα μὲ τὴν ἀρχὴ ποὺ ἔθεσε ὁ ἀπόστολος· «᾿Εν σαρκὶ περιπατοῦντες, οὐ κατὰ σάρκα» (Β΄ Κορ. 10:3).

(1963)

 

Μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος (†2019)

Πρβλ. Εὐθυμίου Κ. Στύλιου, μητροπολίτου ᾿Αχελῴου, «Λόγος ζωῆς» (ὀρθόδοξο κηρυγματικὸ θεματολόγιο), ᾿Αθήνα 2001.