15η Κυριακὴ ᾿Επιστολῶν, «Τὸ μυστικὸ τῶν χριστιανῶν»

Τὸ μυστικὸ τῶν χριστιανῶν

15η Κυριακὴ ᾿Επιστολῶν, ᾿Αποστολικὸ ἀνάγνωσμα Β΄ Κορ. 4:6-15

 

«῾Η ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ»

Προοίμιον. Οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ ἦσαν καὶ αὐτοὶ ἄνθρωποι σὰν κι ἐμᾶς. Τὰ σώματά τους δὲν ἦσαν φτιαγμένα ἀπὸ ἀτσάλι· «ὀστράκινα σκεύη» ἦσαν, χωματένια δηλαδὴ καὶ ἀδύνατα. ᾿Επειδὴ ὅμως ἔκρυψαν μέσα τους τὴ δύναμη τῆς θείας χάρης, ἔγιναν ὑπέρανθρωποι, νικηταὶ τῆς ζωῆς καὶ δημιουργοὶ μεγάλων κατορθωμάτων.

α. ᾿Απὸ τὸ σκοτάδι στὸ φῶς. ῾Ο Θεός, ὅταν δημιουργοῦσε τὸν κόσμο, διέταξε μὲ τὸν παντοδύναμο λόγο του καὶ μέσα στὸ χάος καὶ τὸ σκοτάδι ἔλαμψε τὸ φῶς τοῦ ἥλιου. ῎Ετσι ἄρχισε νὰ σφύζει ἡ ζωὴ καὶ ἡ κίνηση πάνω στὴ γῆ.

῾Ο Θεὸς ὅμως ἐξακολουθεῖ νὰ ἐργάζεται. Στὸν κόσμο τῆς ὕπαρξης τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ βρίσκεται μέσα στὸ πνευματικὸ καὶ ἠθικὸ σκοτάδι, ἀνατέλλει τὸ γλυκὸ καὶ λαμπρὸ φῶς τῆς θείας του χάρης. Στὸ χάος καὶ τὴ σύγχυση ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν ὕπαρξη τοῦ ἀνθρώπου ἀνάβει τὸ φῶς τῆς ἀλήθειας του. ῎Ετσι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἦσαν κάποτε «σκότος, νῦν (γίνονται) φῶς ἐν Κυρίῳ» (Εφεσ. 5:8). Δὲν ἐργάζονται πιὰ τὰ ἔργα τοῦ σκότους, ἀλλὰ προΐστανται καλῶν καὶ φωτεινῶν ἔργων. ῾Η μεταβολὴ αὐτή, ἀπὸ τὸ σκοτάδι στὸ φῶς, ὀφείλεται ὄχι βέβαια στοὺς ἴδιους τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ στὴν ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ.

β. ᾿Απὸ τὸ θάνατο στὴ ζωή. Τί θλίψεις, τί δοκιμασίες, τί διωγμοὺς γνώρισαν οἱ πρῶτοι χριστιανοὶ καὶ οἱ ἅγιοι τῆς ᾿Εκκλησίας μας! Κι ὅμως ὅλα αὐτὰ δὲν τοὺς στενοχωροῦσαν, δὲν τοὺς ἔκαμπταν, δὲν τοὺς νικοῦσαν. «᾿Εν παντὶ θλιβόμενοι, ἀλλ᾿ οὐ στενοχωρούμενοι», λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐκ μέρους ὅλων τῶν πρώτων χριστιανῶν (βλ. συνέχεια τοὺς στίχους 8-11). Πῶς γίνεται αὐτό; ῾Η ἐξήγηση βρίσκεται στὸ μυστικὸ ὅπλο τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ. Στὴν «ὑπερβολὴ τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ». ῾Η δύναμη αὐτὴ κάνει τοὺς ἀνθρώπους –τὰ ὀστράκινα σκεύη– δυνατοὺς νὰ ὑπερνικοῦν τὰ ἐμπόδια καὶ νὰ ἀνατρέπουν τὶς δυσκολίες. ῾Η δύναμη αὐτὴ νικάει ἀκόμη καὶ τὸν θάνατο.

᾿Επίλογος. Καμία ἑπομένως δυσκολία καὶ καμία θλίψη δὲν μπορεῖ νὰ κάμψει καὶ νὰ νικήσει τοὺς χριστιανούς. Μπορεῖ νὰ φθάνουν σὲ πολὺ δύσκολες στιγμές, μπροστὰ στὴν καταστροφὴ καὶ τὸν θάνατο. Στὶς στιγμὲς αὐτὲς ἔρχεται ἡ δύναμη τῆς θείας χάρης καὶ ὑψώνει ἕνα προστατευτικὸ φράγμα ποὺ γλιτώνει καὶ σώζει τοὺς πιστούς.

(1963)

 

Μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος (†2019)

Πρβλ. Εὐθυμίου Κ. Στύλιου, μητροπολίτου ᾿Αχελῴου, «Λόγος ζωῆς» (ὀρθόδοξο κηρυγματικὸ θεματολόγιο), ᾿Αθήνα 2001. 

 

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σχετικὰ μὲ τὸ ἱστολόγιο

Τὸ παρὸν ἱστολόγιον ὑπὸ τὸν τίτλον ῾Ομιλιάριον «Συμβολῆς» ( https :// homiliarion . blogspot . com / ) δημιουργήθηκε στὶς 20/03/2026 ὡς συνέχεια ἑνὸς τμήματος τῆς παλαιᾶς ἱστοσελίδος τῆς «Συμβολῆς» ( www.symbole.gr ), ἡ ὁποία εἶχε ἡμερομηνία ἐνάρξεως τὴν 1/2/2007, ἐνῷ ἀπὸ τὶς 11/9/2008 εἶχε ἐμπλουτιστῆ μὲ τὸν εἰδικὸ χῶρο (forum) Διάλογοι Συμβολῆς ( http://www.symbole.gr/forum/ ).   Περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὴν ἔντυπη Συμβολὴ (10/01/2003 τὸ 1ο τεῦχος) καὶ τὴν διαδικτυακὴ ἐκδοχή της μπορεῖ νὰ δῇ κανεὶς στὸ ἱστολόγιο γιὰ τὰ Σεμινάρια ῾Εκκλησιαστικοῦ Τυπικοῦ «Γεώργιος Βιολάκης» ( https://seminaria-typikon.blogspot.com/2021/10/v-behaviorurldefaultvmlo.html ). Πρὶν ἀπὸ χρόνια εἶχαν προσφέρει εὐγενῶς στὸν γράφοντα ἑκατοντάδες ὁμιλίες τους ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος Στύλιος (†2019), καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης καὶ ἱεροκήρυξ ᾿Αθανάσιος Σιαμάκης, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ τακτικὸς συνεργάτης τῆς «Συμβολῆς» (ἐντύπου καὶ διαδικτυακῆς) ἀπὸ τὸ 2003 μέχρι τὸ 2016 περίπου.   ᾿Επίσ...
Διαβάστε περισσότερα

῾Ο Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου

  O EYA ΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (25η Μαρτίου)     1. Εἰσαγωγή   «Πανηγύρι τῆς πίστης καὶ τῆς λευτεριᾶς» κατὰ τὸν ποιητὴ ἡ 25η Μαρτίου. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ καλούμεθα νὰ θυμηθοῦμε τοὺς ἀγῶνες ποὺ ἔκαναν οἱ ἡρωϊκοί μᾶς πρόγονοι, γιὰ νὰ ἀποτινάξουν τὴν γιὰ 400 χρόνια σκλαβιὰ τῶν Τούρκων, ἀλλὰ καὶ νὰ συμμετάσχουμε στὸ σπουδαιότερο γεγονὸς ποὺ πραγματοποιήθηκε ποτὲ στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία· στὴν σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ (τοῦ 2ου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος) στὰ σπλάχνα τῆς Παναγίας μας . Κατὰ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου, ὁ ἄπειρος Θεὸς ( «ἀμήτωρ» ἐκ Πατρὸς) γίνεται ἄνθρωπος ( «ἀπάτωρ» ἐκ μητρός), δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, ἀλλὰ συγχρόνως παραμένει καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ Θεός . Ὁμοίως καὶ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος γίνεται αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, δηλαδὴ μητέρα , παραμένοντας συγχρόνως καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ παρθένος . Εἶναι ὄντως ἕνα μεγάλο μυστήριο καὶ ἕνα παράδοξο. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸ ὅτι «ὅπου Θεὸς βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις» .     Τὸ γεγονὸς προ...
Διαβάστε περισσότερα

25 μαρτίου, εὐαγγελισμός (ἀπόστολος)

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ   25 Μαρ., Εὐαγγελισμός (῾Εβ 2,11-18)   Ὁ εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου εἶναι γιορτὴ ποὺ μᾶς φέρνει τὴν εὐχάριστη εἴδηση ὅτι ὁ Γιὸς τοῦ Θεοῦ πρόκειται νὰ σαρκωθεῖ, γιὰ νὰ σώσει τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀναφέρεται ἀκριβῶς σ’ αὐτὴ τὴν ὑπόθεση, ὅπως τὴν προβάλλει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἂς τὴ μελετήσουμε μὲ τὸ ἀνάλογο ἐνδιαφέρον. Ἀνάμεσα στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους, παρ’ ὅλη τὴν ἀστρονομικὴ διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει, ἀφοῦ αὐτὸς ὡς ἅγιος ἐκ φύσεως ἁγιάζει τοὺς ἀνθρώπους, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι ὡς ἐκ φύσεως ἁμαρτωλοὶ ἁγιάζονται ἀπ’ αὐτόν, ὑπάρχει μία στενὴ σχέση· ὅτι τόσο αὐτὸς ὅσο καὶ ἐμεῖς ἔχουμε τὸν ἴδιο Πατέρα. Εἴμαστε παιδιά του. Ἀλλ’ ὁ Χριστὸς εἶναι φυσικὸς καὶ ὁμοούσιος Γιός του, ἐνῷ ἐμεῖς εἴμαστε δημιουργήματα καὶ κατὰ χάριν παιδιά του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἰησοῦς, παρ᾿ ὅλη τὴ θεότητά του, δὲν ντρέπεται νὰ ὀνομάζει τοὺς ἀνθρώπους ἀδελφούς του καὶ παιδιά του, λέγοντας· «Πατέρα, θὰ κάνω γνωστὸ τὸ ὄνομά σου στοὺ...
Διαβάστε περισσότερα