Αὐγούστου 24, Εἰρηναίου ἐπισκόπου Λουγδούνου

ΜΙΚΡΑ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ

 

Δόξα τῆς ἀρχαίας Λυών

 

Τοῦ ἁγίου Γερβασίου (Παρασκευοπούλου),

ἱεροκήρυκος τῆς μητροπόλεως Πατρῶν

 

Ὁ ἅγιος Εἰρηναῖος ἐπίσκοπος Λουγδούνων, ποὺ τιμᾶται στὶς 24 Αὐγούστου, ὑπῆρξε μεγάλος ῞Ελληνας πατήρ, ὁ ὁποῖος ἐκλέϊσε τὴν ἐκκλησία τῆς Γαλλικῆς πόλεως Λυών. Εἶναι μία μεγάλη δόξα τῆς ἑλληνικῆς χριστιανικῆς πατρολογίας, ἴσως ἄγνωστος γιὰ πολλοὺς φιλολογοῦντας νεωτέρους ἐπιστήμονες καὶ πλείστους ὀρθοδόξους χριστιανούς. Καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι ἄγνωστος, διότι καὶ μόνη ἡ γνῶσι τοῦ περιεχομένου τοῦ περισωθέντος σπουδαιοτάτου συγγράμματός του μὲ τίτλο «῎Ελεγχος τῆς ψευδωνύμου γνώσεως» ἢ «Κατὰ αἱρέσεων» θὰ ἀπάλασσε ἀπὸ πολλὲς πλάνες τοὺς θαυμαστὲς καὶ λάτρεις τῶν νεωτέρων θεωριῶν πάνω σὲ διάφορα θρησκευτικὰ καὶ πνευματικὰ ζητήματα· ἐννοῶ θεωρίες οἱ ὁποῖες ἐν πολλοῖς εἶναι ὄχι μόνον ἀσαφεῖς καὶ ἐπιβλαβεῖς, ἀλλὰ καὶ γέμισαν τὴν γνήσια καὶ ἀληθινὴ ἐπιστήμη ἀπὸ κάθε ψευδώνυμο γνῶσι καὶ ἀπὸ σμήνη ἀνεπιστημόνων ἀνθρώπων.

 

᾿Εφημερὶς «Νεολόγος Πατρῶν», 24/8/1952.

Παναγιώτου ᾿Αντ. Λόη, «῾Ομιλεῖ ἕνας σύγχρονος ἅγιος» (ἀρχιμανδρίτης Γερβάσιος Χαρ. Παρασκευόπουλος), Πάτραι 2000. 

Στὴν παροῦσα δημοσίευσι προσετέθη ὁ τίτλος, τὸ δὲ κείμενο ἀναδημοσιεύεται μὲ γλωσσικὴ ἁπλοποίησι (῾Ομιλιάριον Συμβολῆς).

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σχετικὰ μὲ τὸ ἱστολόγιο

Τὸ παρὸν ἱστολόγιον ὑπὸ τὸν τίτλον ῾Ομιλιάριον «Συμβολῆς» ( https :// homiliarion . blogspot . com / ) δημιουργήθηκε στὶς 20/03/2026 ὡς συνέχεια ἑνὸς τμήματος τῆς παλαιᾶς ἱστοσελίδος τῆς «Συμβολῆς» ( www.symbole.gr ), ἡ ὁποία εἶχε ἡμερομηνία ἐνάρξεως τὴν 1/2/2007, ἐνῷ ἀπὸ τὶς 11/9/2008 εἶχε ἐμπλουτιστῆ μὲ τὸν εἰδικὸ χῶρο (forum) Διάλογοι Συμβολῆς ( http://www.symbole.gr/forum/ ).   Περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὴν ἔντυπη Συμβολὴ (10/01/2003 τὸ 1ο τεῦχος) καὶ τὴν διαδικτυακὴ ἐκδοχή της μπορεῖ νὰ δῇ κανεὶς στὸ ἱστολόγιο γιὰ τὰ Σεμινάρια ῾Εκκλησιαστικοῦ Τυπικοῦ «Γεώργιος Βιολάκης» ( https://seminaria-typikon.blogspot.com/2021/10/v-behaviorurldefaultvmlo.html ). Πρὶν ἀπὸ χρόνια εἶχαν προσφέρει εὐγενῶς στὸν γράφοντα ἑκατοντάδες ὁμιλίες τους ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος Στύλιος (†2019), καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης καὶ ἱεροκήρυξ ᾿Αθανάσιος Σιαμάκης, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ τακτικὸς συνεργάτης τῆς «Συμβολῆς» (ἐντύπου καὶ διαδικτυακῆς) ἀπὸ τὸ 2003 μέχρι τὸ 2016 περίπου.   ᾿Επίσ...
Διαβάστε περισσότερα

῾Ο Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου

  O EYA ΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (25η Μαρτίου)     1. Εἰσαγωγή   «Πανηγύρι τῆς πίστης καὶ τῆς λευτεριᾶς» κατὰ τὸν ποιητὴ ἡ 25η Μαρτίου. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ καλούμεθα νὰ θυμηθοῦμε τοὺς ἀγῶνες ποὺ ἔκαναν οἱ ἡρωϊκοί μᾶς πρόγονοι, γιὰ νὰ ἀποτινάξουν τὴν γιὰ 400 χρόνια σκλαβιὰ τῶν Τούρκων, ἀλλὰ καὶ νὰ συμμετάσχουμε στὸ σπουδαιότερο γεγονὸς ποὺ πραγματοποιήθηκε ποτὲ στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία· στὴν σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ (τοῦ 2ου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος) στὰ σπλάχνα τῆς Παναγίας μας . Κατὰ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου, ὁ ἄπειρος Θεὸς ( «ἀμήτωρ» ἐκ Πατρὸς) γίνεται ἄνθρωπος ( «ἀπάτωρ» ἐκ μητρός), δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, ἀλλὰ συγχρόνως παραμένει καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ Θεός . Ὁμοίως καὶ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος γίνεται αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, δηλαδὴ μητέρα , παραμένοντας συγχρόνως καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ παρθένος . Εἶναι ὄντως ἕνα μεγάλο μυστήριο καὶ ἕνα παράδοξο. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸ ὅτι «ὅπου Θεὸς βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις» .     Τὸ γεγονὸς προ...
Διαβάστε περισσότερα

25 μαρτίου, εὐαγγελισμός (ἀπόστολος)

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ   25 Μαρ., Εὐαγγελισμός (῾Εβ 2,11-18)   Ὁ εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου εἶναι γιορτὴ ποὺ μᾶς φέρνει τὴν εὐχάριστη εἴδηση ὅτι ὁ Γιὸς τοῦ Θεοῦ πρόκειται νὰ σαρκωθεῖ, γιὰ νὰ σώσει τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀναφέρεται ἀκριβῶς σ’ αὐτὴ τὴν ὑπόθεση, ὅπως τὴν προβάλλει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἂς τὴ μελετήσουμε μὲ τὸ ἀνάλογο ἐνδιαφέρον. Ἀνάμεσα στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους, παρ’ ὅλη τὴν ἀστρονομικὴ διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει, ἀφοῦ αὐτὸς ὡς ἅγιος ἐκ φύσεως ἁγιάζει τοὺς ἀνθρώπους, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι ὡς ἐκ φύσεως ἁμαρτωλοὶ ἁγιάζονται ἀπ’ αὐτόν, ὑπάρχει μία στενὴ σχέση· ὅτι τόσο αὐτὸς ὅσο καὶ ἐμεῖς ἔχουμε τὸν ἴδιο Πατέρα. Εἴμαστε παιδιά του. Ἀλλ’ ὁ Χριστὸς εἶναι φυσικὸς καὶ ὁμοούσιος Γιός του, ἐνῷ ἐμεῖς εἴμαστε δημιουργήματα καὶ κατὰ χάριν παιδιά του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἰησοῦς, παρ᾿ ὅλη τὴ θεότητά του, δὲν ντρέπεται νὰ ὀνομάζει τοὺς ἀνθρώπους ἀδελφούς του καὶ παιδιά του, λέγοντας· «Πατέρα, θὰ κάνω γνωστὸ τὸ ὄνομά σου στοὺ...
Διαβάστε περισσότερα