Σεπτεμβρίου 2, ὁ ἅγιος Μάμας

ΜΙΚΡΑ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ

 

῾Ο ἅγιος μάρτυς Μάμας

2 Σεπτεμβρίου

Ὁ μάρτυς Μάμας ἦταν ἀπὸ τὴν Γάγγρα τῆς Παφλαγονίας. Οἱ γονεῖς του ἦσαν εὐσεβεῖς χριστιανοὶ καὶ συνελήφθησαν λόγῳ τοῦ διωγμοῦ, ὁ δὲ ἅγιος γεννήθηκε μέσα στὴν φυλακή. Λίγο μετὰ ὅμως οἱ γονεῖς του ἐξεδήμησαν πρὸς Κύριον, καὶ ἀνέλαβε νὰ τὸν ἀναθρέψῃ μία χριστιανὴ ποὺ ὠνομαζόταν ᾿Αμία. Ἐπειδὴ τὸ μικρὸ παιδὶ φώναζε συνεχῶς τὴν θετή του μητέρα «μαμά», ἐκείνη τοῦ ἔδωσε τὸ ὄνομα Μάμας. Ὅταν ἔγινε 15 ἐτῶν τὸν συνέλαβαν ὡς χριστιανὸ καὶ τὸν ἔδειραν μὲ ράβδους. Μετὰ ἔδεσαν στὸν λαιμό του ἕναν βαρὺ λίθο καὶ τὸν ἔρριξαν στὴν θάλασσα. Μὲ τὴν δύναμι τοῦ Θεοῦ ὅμως διασώθηκε ἀπὸ τὸν πνιγμὸ καὶ κρύφτηκε σὲ ἕνα σπήλαιο, ὅπου τρεφόταν μὲ τὸ γάλα ἐλαφιῶν. Σὲ λίγον καιρὸ ὅμως πάλι συνελήφθη καὶ ρίχτηκε καὶ ρίχτηκε σὲ κάμινο, ἀλλὰ οἱ φλόγες δὲν τὸν ἔβλαψαν καθόλου. Ἔπειτα τὸν ὡδήγησαν στὰ θηρία, τὰ ὁποῖα δὲν τὸν πλησίασαν, καὶ τέλος μὲ σιδερένια τρίαινα τὸν τρύπησαν στὴν κοιλιά. Ἔτσι ἀναχώρησε ἀπὸ αὐτὴν τὴν ζωὴ καὶ ἀπῆλθε πρὸς τὸν Κύριο, γιὰ νὰ λάβῃ ἀπὸ τὰ χέρια του τὸ στεφάνι τῆς δόξης.

«Φωνὴ Κυρίου», ἔτος 22, φύλλο 35 (1112), Κυριακὴ 1 σεπτεμβρίου 1973

Τὸ κείμενο δημοσιεύεται μὲ ἐλαφρὰ γλωσσικὴ ἁπλοποίησι (῾Ομιλιάριον Συμβολῆς).

 

 

Προστάτης τῶν ζώων

Πολλοὶ ἀπὸ τοὺς ἁγίους τῆς ᾿Εκκλησίας εἶναι προστάτες τῶν χριστιανῶν, σύμφωνα μὲ τὸ ἔργο ποὺ εἶχαν στὴ ζωή τους. Τέτοιος εἶναι ὁ μάρτυς Μάμας. Στὸν βίο του ἦταν ποιμένας καὶ σὰν τέτοιος εἶναι προστάτης τῶν ζώων. Ὁ Μέγας Βασίλειος, ποὺ ἔχει γράψει ἐγκώμιο στὸν ἅγιο Μάμαντα, λέει γι᾿ αὐτὸν τὰ ἑξῆς· «῾Ο ποιμένας τῶν προβάτων δὲν εἶναι κανένα μεγάλο καὶ σοφὸ ἐπάγγελμα... Τὰ ἐγκώμια ὅμως τοῦ μάρτυρος εἶναι ὁ πλοῦτος τῶν πνευματικῶν του χαρισμάτων».

«Φωνὴ Κυρίου», ἔτος 33, φύλλο 35 (1685), Κυριακὴ 1 σεπτεμβρίου 1985

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σχετικὰ μὲ τὸ ἱστολόγιο

Τὸ παρὸν ἱστολόγιον ὑπὸ τὸν τίτλον ῾Ομιλιάριον «Συμβολῆς» ( https :// homiliarion . blogspot . com / ) δημιουργήθηκε στὶς 20/03/2026 ὡς συνέχεια ἑνὸς τμήματος τῆς παλαιᾶς ἱστοσελίδος τῆς «Συμβολῆς» ( www.symbole.gr ), ἡ ὁποία εἶχε ἡμερομηνία ἐνάρξεως τὴν 1/2/2007, ἐνῷ ἀπὸ τὶς 11/9/2008 εἶχε ἐμπλουτιστῆ μὲ τὸν εἰδικὸ χῶρο (forum) Διάλογοι Συμβολῆς ( http://www.symbole.gr/forum/ ).   Περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὴν ἔντυπη Συμβολὴ (10/01/2003 τὸ 1ο τεῦχος) καὶ τὴν διαδικτυακὴ ἐκδοχή της μπορεῖ νὰ δῇ κανεὶς στὸ ἱστολόγιο γιὰ τὰ Σεμινάρια ῾Εκκλησιαστικοῦ Τυπικοῦ «Γεώργιος Βιολάκης» ( https://seminaria-typikon.blogspot.com/2021/10/v-behaviorurldefaultvmlo.html ). Πρὶν ἀπὸ χρόνια εἶχαν προσφέρει εὐγενῶς στὸν γράφοντα ἑκατοντάδες ὁμιλίες τους ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος Στύλιος (†2019), καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης καὶ ἱεροκήρυξ ᾿Αθανάσιος Σιαμάκης, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ τακτικὸς συνεργάτης τῆς «Συμβολῆς» (ἐντύπου καὶ διαδικτυακῆς) ἀπὸ τὸ 2003 μέχρι τὸ 2016 περίπου.   ᾿Επίσ...
Διαβάστε περισσότερα

῾Ο Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου

  O EYA ΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (25η Μαρτίου)     1. Εἰσαγωγή   «Πανηγύρι τῆς πίστης καὶ τῆς λευτεριᾶς» κατὰ τὸν ποιητὴ ἡ 25η Μαρτίου. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ καλούμεθα νὰ θυμηθοῦμε τοὺς ἀγῶνες ποὺ ἔκαναν οἱ ἡρωϊκοί μᾶς πρόγονοι, γιὰ νὰ ἀποτινάξουν τὴν γιὰ 400 χρόνια σκλαβιὰ τῶν Τούρκων, ἀλλὰ καὶ νὰ συμμετάσχουμε στὸ σπουδαιότερο γεγονὸς ποὺ πραγματοποιήθηκε ποτὲ στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία· στὴν σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ (τοῦ 2ου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος) στὰ σπλάχνα τῆς Παναγίας μας . Κατὰ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου, ὁ ἄπειρος Θεὸς ( «ἀμήτωρ» ἐκ Πατρὸς) γίνεται ἄνθρωπος ( «ἀπάτωρ» ἐκ μητρός), δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, ἀλλὰ συγχρόνως παραμένει καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ Θεός . Ὁμοίως καὶ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος γίνεται αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, δηλαδὴ μητέρα , παραμένοντας συγχρόνως καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ παρθένος . Εἶναι ὄντως ἕνα μεγάλο μυστήριο καὶ ἕνα παράδοξο. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸ ὅτι «ὅπου Θεὸς βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις» .     Τὸ γεγονὸς προ...
Διαβάστε περισσότερα

25 μαρτίου, εὐαγγελισμός (ἀπόστολος)

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ   25 Μαρ., Εὐαγγελισμός (῾Εβ 2,11-18)   Ὁ εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου εἶναι γιορτὴ ποὺ μᾶς φέρνει τὴν εὐχάριστη εἴδηση ὅτι ὁ Γιὸς τοῦ Θεοῦ πρόκειται νὰ σαρκωθεῖ, γιὰ νὰ σώσει τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀναφέρεται ἀκριβῶς σ’ αὐτὴ τὴν ὑπόθεση, ὅπως τὴν προβάλλει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἂς τὴ μελετήσουμε μὲ τὸ ἀνάλογο ἐνδιαφέρον. Ἀνάμεσα στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους, παρ’ ὅλη τὴν ἀστρονομικὴ διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει, ἀφοῦ αὐτὸς ὡς ἅγιος ἐκ φύσεως ἁγιάζει τοὺς ἀνθρώπους, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι ὡς ἐκ φύσεως ἁμαρτωλοὶ ἁγιάζονται ἀπ’ αὐτόν, ὑπάρχει μία στενὴ σχέση· ὅτι τόσο αὐτὸς ὅσο καὶ ἐμεῖς ἔχουμε τὸν ἴδιο Πατέρα. Εἴμαστε παιδιά του. Ἀλλ’ ὁ Χριστὸς εἶναι φυσικὸς καὶ ὁμοούσιος Γιός του, ἐνῷ ἐμεῖς εἴμαστε δημιουργήματα καὶ κατὰ χάριν παιδιά του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἰησοῦς, παρ᾿ ὅλη τὴ θεότητά του, δὲν ντρέπεται νὰ ὀνομάζει τοὺς ἀνθρώπους ἀδελφούς του καὶ παιδιά του, λέγοντας· «Πατέρα, θὰ κάνω γνωστὸ τὸ ὄνομά σου στοὺ...
Διαβάστε περισσότερα