12η Κυριακὴ Ματθαίου, «Τὸ πρόβλημα τῆς αἰωνιότητος»

Τὸ πρόβλημα τῆς αἰωνιότητος

12η Κυριακὴ Ματθαίου, Εὐαγγέλιον Ματθ. 19:16-26

 

«Τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;»

Προοίμιον. ῞Ενας «νεανίσκος» θέτει τὸ πρόβλημα τῆς αἰωνιότητος. Τὸ πρόβλημα εἶναι βασικό. ᾿Ενδιαφέρει τοὺς πάντες. ῍Αν καὶ πολλοὶ τὸν περὶ αἰωνιότητος λόγο τὸν θεωροῦν μωρία, ἐν τούτοις τὸ περὶ αἰωνίου μέλλοντος χριστιανικὸ κήρυγμα ἀποτελεῖ τὴ βάση καὶ τὸ οὐσιαστικὸ περιεχόμενο τῆς χριστιανικῆς πίστης.

α. Τί εἶναι ὁ ἄνθρωπος; Γιὰ τὸν χριστιανισμὸ ὁ ἄνθρωπος δὲν εἶναι μία στατικὴ ὕπαρξη· ἕνα λογικὸ καλάμι, ριζωμένο στὸ ἕλος τῆς γῆς. Εἶναι μιὰ ὕπαρξη ἐν πορείᾳ πρὸς τὸ αἰώνιο καὶ ἀπόλυτο μέλλον, δηλαδὴ τὸν Θεό. ῾Ο ἄνθρωπος ἑπομένως δὲν εἶναι μία τελεία στιγμή, ποὺ τίθεται στὸ τέρμα μιᾶς ζωῆς κόπου, μόχθου, δακρύων καὶ πολλῆς ἀθλιότητος, ἀλλὰ ἕνα ἀνήσυχο βέλος, ποὺ διασχίζει τὸ φράγμα τῆς ζωῆς καὶ κινεῖται μέχρις ὅτου βρεῖ τὸν στόχο του, τὸν Θεό.

β. Τί εἶναι ὁ κόσμος; ῾Ο ὑλικὸς κόσμος, κατὰ τὴ χριστιανικὴ διδαχή, εἶναι τὸ ὡραῖο καλλιτέχνημα τοῦ δημιουργοῦ Θεοῦ. ῞Ολες οἱ προσπάθειες τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὅλα τὰ ἐπιτεύγματά του ἔχουν τὴ ρίζα τους στὴ δημιουργικὴ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ· «ἄρχετε» καὶ «κατακυριεύσατε» (Γεν. 1:28). ῾Ο κόσμος εἶναι μία σκηνὴ θεάτρου, πάνω στὴν ὁποία διαδραματίζεται ἡ μεγάλη περιπέτεια τοῦ ἀνθρώπου. ῾Ο κόσμος ἑπομένως, ὑπὸ τὸ φῶς τῆς χριστιανικῆς διδαχῆς, εἶναι τὸ μεγάλο ἐργαστήριο, μέσα στὸ ὁποῖο ὁ Θεὸς καὶ ὁ ἄνθρωπος ἐργάζονται καὶ συνεργάζονται. Τὰ ἐπιτεύγματα τοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς προόδου τῆς ἀνθρωπότητος εἶναι καρποὶ καὶ ἀποτελέσματα τῆς συνεργασίας αὐτῆς μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπου.

γ. Τί εἶναι ἡ ἱστορία; ῾Ο χριστιανισμὸς βλέπει τὴν ἱστορία κυρίως ὡς ἱερὰ ἱστορία, ὡς καταγραφὴ δηλαδὴ τῆς πορείας τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸ αἰώνιο μέλλον του, τὸν Θεό. ῾Η ῾Αγία Γραφὴ εἶναι τὸ βιβλίο ποὺ καταγράφει τὸ πῶς ὁ Θεὸς κυβερνᾶ τὸν κόσμο καὶ πῶς ἐπεμβαίνει στὴν ἱστορία, προκειμένου ὁ ἄνθρωπος νὰ ὁδηγηθεῖ στὸ τέρμα της. Διότι ἡ ἱστορία ἔχει ἀρχὴ καὶ τέλος. ῾Η ἀρχὴ βρίσκεται στὴν πρώτη σελίδα τῆς Γραφῆς καὶ τὸ τέλος της στὴν τελευταία σελίδα τῆς ᾿Αποκαλύψεως.

᾿Επίλογος. Στὴν ἐποχή μας ὅλα φαίνονται πὼς χάνουν τὴν ἀξία τους, ὅτι ἡ ζωὴ μας δὲν ἔχει καμία ἀξία καὶ κανένα νόημα. ᾿Εποχὴ μηδενισμοῦ καὶ ἀποχρωματισμοῦ τῶν ἀξιῶν. Γι᾿ αὐτὸ εἶναι ἀπόλυτη ἀνάγκη νὰ δοῦμε τὴ ζωὴ ὑπὸ τὸ πρῖσμα τῆς αἰωνιότητος. Νὰ δοῦμε τὸν ἄνθρωπο, τὸν κόσμο καὶ τὴν ἱστορία στὴ διάσταση τῆς αἰωνιότητος. ῾Ο Χριστὸς εἶπε· «αὕτη ἐστὶν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας ᾿Ιησοῦν Χριστόν» (᾿Ιωάν. 17:3). ῾Η πίστη στὸν Θεὸ καὶ ἡ σχέση μας μὲ τὸν Χριστὸ θὰ δώσει στὴ ζωή μας τὴ διάσταση καὶ τὴν προοπτικὴ τῆς αἰωνιότητος.

 

Μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος (†2019)

Πρβλ. Εὐθυμίου Κ. Στύλιου, μητροπολίτου ᾿Αχελῴου, «Λόγος ζωῆς» (ὀρθόδοξο κηρυγματικὸ θεματολόγιο), ᾿Αθήνα 2001. 

 

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σχετικὰ μὲ τὸ ἱστολόγιο

Τὸ παρὸν ἱστολόγιον ὑπὸ τὸν τίτλον ῾Ομιλιάριον «Συμβολῆς» ( https :// homiliarion . blogspot . com / ) δημιουργήθηκε στὶς 20/03/2026 ὡς συνέχεια ἑνὸς τμήματος τῆς παλαιᾶς ἱστοσελίδος τῆς «Συμβολῆς» ( www.symbole.gr ), ἡ ὁποία εἶχε ἡμερομηνία ἐνάρξεως τὴν 1/2/2007, ἐνῷ ἀπὸ τὶς 11/9/2008 εἶχε ἐμπλουτιστῆ μὲ τὸν εἰδικὸ χῶρο (forum) Διάλογοι Συμβολῆς ( http://www.symbole.gr/forum/ ).   Περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὴν ἔντυπη Συμβολὴ (10/01/2003 τὸ 1ο τεῦχος) καὶ τὴν διαδικτυακὴ ἐκδοχή της μπορεῖ νὰ δῇ κανεὶς στὸ ἱστολόγιο γιὰ τὰ Σεμινάρια ῾Εκκλησιαστικοῦ Τυπικοῦ «Γεώργιος Βιολάκης» ( https://seminaria-typikon.blogspot.com/2021/10/v-behaviorurldefaultvmlo.html ). Πρὶν ἀπὸ χρόνια εἶχαν προσφέρει εὐγενῶς στὸν γράφοντα ἑκατοντάδες ὁμιλίες τους ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος Στύλιος (†2019), καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης καὶ ἱεροκήρυξ ᾿Αθανάσιος Σιαμάκης, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ τακτικὸς συνεργάτης τῆς «Συμβολῆς» (ἐντύπου καὶ διαδικτυακῆς) ἀπὸ τὸ 2003 μέχρι τὸ 2016 περίπου.   ᾿Επίσ...
Διαβάστε περισσότερα

῾Ο Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου

  O EYA ΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (25η Μαρτίου)     1. Εἰσαγωγή   «Πανηγύρι τῆς πίστης καὶ τῆς λευτεριᾶς» κατὰ τὸν ποιητὴ ἡ 25η Μαρτίου. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ καλούμεθα νὰ θυμηθοῦμε τοὺς ἀγῶνες ποὺ ἔκαναν οἱ ἡρωϊκοί μᾶς πρόγονοι, γιὰ νὰ ἀποτινάξουν τὴν γιὰ 400 χρόνια σκλαβιὰ τῶν Τούρκων, ἀλλὰ καὶ νὰ συμμετάσχουμε στὸ σπουδαιότερο γεγονὸς ποὺ πραγματοποιήθηκε ποτὲ στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία· στὴν σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ (τοῦ 2ου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος) στὰ σπλάχνα τῆς Παναγίας μας . Κατὰ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου, ὁ ἄπειρος Θεὸς ( «ἀμήτωρ» ἐκ Πατρὸς) γίνεται ἄνθρωπος ( «ἀπάτωρ» ἐκ μητρός), δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, ἀλλὰ συγχρόνως παραμένει καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ Θεός . Ὁμοίως καὶ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος γίνεται αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, δηλαδὴ μητέρα , παραμένοντας συγχρόνως καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ παρθένος . Εἶναι ὄντως ἕνα μεγάλο μυστήριο καὶ ἕνα παράδοξο. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸ ὅτι «ὅπου Θεὸς βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις» .     Τὸ γεγονὸς προ...
Διαβάστε περισσότερα

25 μαρτίου, εὐαγγελισμός (ἀπόστολος)

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ   25 Μαρ., Εὐαγγελισμός (῾Εβ 2,11-18)   Ὁ εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου εἶναι γιορτὴ ποὺ μᾶς φέρνει τὴν εὐχάριστη εἴδηση ὅτι ὁ Γιὸς τοῦ Θεοῦ πρόκειται νὰ σαρκωθεῖ, γιὰ νὰ σώσει τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀναφέρεται ἀκριβῶς σ’ αὐτὴ τὴν ὑπόθεση, ὅπως τὴν προβάλλει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἂς τὴ μελετήσουμε μὲ τὸ ἀνάλογο ἐνδιαφέρον. Ἀνάμεσα στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους, παρ’ ὅλη τὴν ἀστρονομικὴ διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει, ἀφοῦ αὐτὸς ὡς ἅγιος ἐκ φύσεως ἁγιάζει τοὺς ἀνθρώπους, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι ὡς ἐκ φύσεως ἁμαρτωλοὶ ἁγιάζονται ἀπ’ αὐτόν, ὑπάρχει μία στενὴ σχέση· ὅτι τόσο αὐτὸς ὅσο καὶ ἐμεῖς ἔχουμε τὸν ἴδιο Πατέρα. Εἴμαστε παιδιά του. Ἀλλ’ ὁ Χριστὸς εἶναι φυσικὸς καὶ ὁμοούσιος Γιός του, ἐνῷ ἐμεῖς εἴμαστε δημιουργήματα καὶ κατὰ χάριν παιδιά του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἰησοῦς, παρ᾿ ὅλη τὴ θεότητά του, δὲν ντρέπεται νὰ ὀνομάζει τοὺς ἀνθρώπους ἀδελφούς του καὶ παιδιά του, λέγοντας· «Πατέρα, θὰ κάνω γνωστὸ τὸ ὄνομά σου στοὺ...
Διαβάστε περισσότερα