10η Κυριακὴ Ματθαίου, «Τί βλέπουν τὰ παιδιά;»
Τί βλέπουν καὶ τί διαβάζουν τὰ παιδιά μας;
Κυριακὴ 10η Ματθαίου, Εὐαγγέλιον Μτθ 17:14-23
Ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Ι΄ Κυριακῆς τοῦ Ματθαίου ἀναφέρεται στὸ ἴδιο γεγονὸς μ’ ἐκεῖνο τῆς Δ΄ Κυριακῆς τῶν νηστειῶν, δηλαδὴ στὴ θεραπεία τοῦ σεληνιαζόμενου παιδιοῦ, μὲ τὴ διαφορὰ ὅτι ὁ εὐαγγελιστὴς Μᾶρκος εἶναι ἐλαφρῶς λεπτομερέστερος. Ἐδῶ θὰ περιοριστοῦμε στὴν περιγραφὴ τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ματθαίου, ποὺ ἐκπέμπει ἐνδιαφέροντα μηνύματα. Ἡ θεραπεία τοῦ παιδιοῦ συνέβη μόλις ὁ Κύριος κατέβηκε ἀπὸ τὸ ὅρος, ὅπου εἶχε μεταμορφωθεῖ.
Ὅταν ὁ Κύριος μαζὶ μὲ τοὺς μαθητάς του πῆγαν πρὸς τὸ μαζεμένο λαό, παρουσιάστηκε μπροστά του ἕνας ἄνθρωπος γονατιστὸς καὶ τοῦ λέει· «Κύριε, σπλαχνίσου τὸ γιό μου, διότι σεληνιάζεται καὶ ὑποφέρει πολύ. Διότι συχνὰ πότε πέφτει στὴ φωτιὰ καὶ πότε στὸ νερό, γιὰ νὰ καεῖ ἢ νὰ πνιγεῖ. Καὶ τὸν ἔφερα στοὺς μαθητάς σου, ἀλλὰ δὲν μπόρεσαν νὰ τὸν θεραπεύσουν». Καὶ ἀποκρίθηκε ὁ Ἰησοῦς· «Γενεὰ ἄπιστη καὶ διεστραμμένη! μέχρι πότε θὰ εἶμαι μαζί σας, μέχρι πότε θὰ σᾶς ἀνέχομαι; Φέρτε τον σ’ ἐμένα». Καὶ τὸ ἐπιτίμησε ὁ Ἰησοῦς καὶ βγῆκε ἀπὸ τὸ παιδὶ τὸ δαιμόνιο καὶ θεραπεύτηκε ἀπὸ τὴν ὥρα ἐκείνη (Μτθ 17:14-18).
«Σεληνιαζόμενος» λεγόταν ὁ ἐπιληπτικός. Σύμφωνα μὲ τοὺς τρεῖς εὐαγγελιστὰς ὁ σεληνιασμὸς εἶναι περιστασιακὸς δαιμονισμός («ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ»)· ἔξω ἀπὸ τὴν ὥρα τοῦ σεληνιασμοῦ ὁ σεληνιαζόμενος δὲν δαιμονίζεται, ἀλλὰ συμπεριφέρεται κανονικά· ἐνῷ ὁ «δαιμονιζόμενος» δαιμονίζεται συνεχῶς. Ἐπίσης ὁ σεληνιασμὸς περιγράφεται ἀπὸ τοὺς ἴδιους σὰν «ἄλαλος» δαιμονισμός. «Πνεῦμα ἄλαλον καὶ κωφὸν» λέγεται τὸ δαιμόνιο τοῦ σεληνιασμοῦ, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ ἄλλο δαιμόνιο, τὸ συνεχές, ποὺ εἶναι φλύαρο (Κ. Σιαμάκης, Λεξικὸ Κ.Δ., λ. «σεληνιάζομαι»).
Ἔλεγαν τὸ φαινόμενο σεληνιασμό, διότι κακῶς πίστευαν ὅτι οἱ ἐπιληπτικὲς κρίσεις εἶχαν σχέση μὲ τὶς φάσεις τῆς σελήνης. Ὅσον ἀφορᾷ στὸ ξέσπασμα τοῦ Χριστοῦ, ὅτι ἡ γενιά του ἦταν ἄπιστη καὶ διεστραμμένη, ἦταν δίκαιο. Διότι προφανῶς ἡ ἐπιληψία ἦταν σύμπτωμα τέτοιας κοινωνίας.
Τότε πλησίασαν τὸν Ἰησοῦ οἱ μαθηταί του καὶ τοῦ εἶπαν ἰδιαιτέρως· «Γιατί ἐμεῖς δὲν μπορέσαμε νὰ τὸ βγάλουμε;» Καὶ ὁ Ἰησοῦς τοὺς εἶπε· «Γιὰ τὴν ἀπιστία σας. Διότι, ἀλήθεια σᾶς λέω, πρόσθεσε, ἂν ἔχετε πίστη σὰν κόκκο σιναπιοῦ, θὰ πεῖτε στὸ ὄρος αὐτό, Φύγε ἀπ’ ἐδῶ ἐκεῖ, καὶ θὰ φύγει, καὶ τίποτε δὲν θὰ εἶναι γιὰ σᾶς ἀδύνατο. Ἐπὶ πλέον νὰ ξέρετε ὅτι αὐτὸ τὸ γένος τῶν δαιμόνων δὲν φεύγει, παρὰ μὲ προσευχὴ καὶ νηστεία» (Μτθ 17:19-21).
Ὁ Χριστὸς ἐλέγχει τοὺς μαθητάς του γιὰ ἔλλειψη ἐπαρκοῦς πίστεως ἢ μᾶλλον γιὰ σχεδὸν παντελῆ ἔλλειψη πίστεως, ἀφοῦ ἡ πίστη τους δὲν ἦταν οὔτε ἴσα μὲ κόκκο σιναπιοῦ· ἂν εἶχαν τόση, ἐξυπακούεται, καὶ τὸ δαιμόνιο θὰ ἔβγαζαν καὶ τὸ βουνὸ θὰ μετακινοῦσαν, καὶ τίποτε δὲν θὰ τοὺς ἦταν ἀκατόρθωτο. Εἰδικὰ τὸ γένος τῶν δαιμόνων, τοὺς εἶπε, γιὰ νὰ βγεῖ, χρειάζεται μαζὶ μὲ τὴν πίστη καὶ πολλὴ προσευχὴ καὶ νηστεία.
Καὶ ἐνῷ ἐπέστρεφαν στὴ Γαλιλαία, εἶπε στοὺς μαθητάς του ὁ Ἰησοῦς· «Πρόκειται ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου νὰ παραδοθεῖ μὲ τὴ θέλησή του στὰ χέρια ἀνθρώπων, καὶ αὐτοὶ θὰ τὸν θανατώσουν, καὶ τὴν τρίτη ἡμέρα θ’ ἀναστηθεῖ», κι ἐκεῖνοι λυπήθηκαν πολύ (Μτθ 17:22-23).
Ἀπὸ τὴ φράση «καὶ θεραπεύθηκε τὸ παιδὶ ἀπὸ τὴν ὥρα ἐκείνη» καταλαβαίνουμε ὅτι ὁ γιὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου εἶχε προσβληθεῖ ἀπὸ τὸ δαίμονα ἀπὸ μικρός, ἀπὸ τὴν παιδική του ἡλικία. Καὶ πράγματι τὰ παιδιά, ἐνῷ εἶναι ἀθῷα, δὲν παύουν νὰ πειράζονται καὶ αὐτὰ ἀπὸ τὸν πονηρό, ἢ καλύτερα, ν’ ἀποτελοῦν στόχο προτιμήσεως καὶ προτεραιότητος.
Κι ἐπειδὴ τὰ παιδιὰ δὲν ἔχουν τὴν ὡριμότητα, εἶναι ἀνάγκη νὰ φροντίσουν οἱ γονεῖς τους γιὰ τὴ θωράκισή τους ἀπὸ τὶς προσβολὲς τοῦ δαίμονος. Νὰ ἐπιδιώξουν λ.χ. οἱ γονεῖς νὰ γνωρίσουν στὰ παιδιά τους νωρὶς καὶ σωστὰ τὸ Χριστό, ἐξιστορῶντας τὰ θεῖα λόγια του, ὁδηγῶντας τα ἀβίαστα στὴ λειτουργία, παρακινῶντας τα νὰ κοινωνοῦν τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Χριστοῦ, δίδοντας τὸ καλὸ παράδειγμα μελέτης τῶν Γραφῶν, ἐκκλησιασμοῦ, προσευχῆς, ἐξομολογήσεως. Ἔτσι σύμφωνα μὲ τὴν παροιμία «τὸ μῆλο πέφτει κάτω ἀπ᾿ τὴ μηλιά»· τὰ παιδιὰ θ’ ἀκολουθήσουν κατὰ φυσικὸ καὶ ἀβίαστο τρόπο τὸ παράδειγμα τῶν γονιῶν.
Ἔχοντας δὲ τὰ παιδιὰ μέσα τους κατοικοῦντα τὸν Κύριο, ὁ σατανᾶς δὲν θὰ μπορέσει νὰ εἰσδύσει στὴ ζωή τους καὶ νὰ τὴ μετατρέψει σὲ μαρτύριο. Ἂς μὴ μᾶς διαφεύγει ὅτι, ὅπου ὑπάρχει ὁ Χριστός, δὲν μπορεῖ νὰ συνυπάρχει ὁ διάβολος. Ὅταν ὅμως τὸ παιδὶ εἶναι ἀθωράκιστο, ὁ σατανᾶς τὴν «κατάλληλη» στιγμὴ μπορεῖ νὰ μπεῖ μέσα του. Καὶ σὰν μπεῖ, δύσκολη ὕστερα ἡ ἐκδίωξή του.
Σήμερα εἶναι ἐποχὴ ποὺ ὁ σατανᾶς μπαίνει πολὺ εὔκολα στὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν, διότι ἀφ’ ἑνὸς οἱ γονεῖς στὴν πλειονότητά τους δὲν ζοῦν κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ δὲν ἐνδιαφέρονται γιὰ τὴν κατὰ Θεὸν ἀγωγὴ τῶν παιδιῶν τους, καὶ ἀφ’ ἑτέρου διότι ὁ σατανισμὸς διδάσκεται ἀπροκάλυπτα, ὅπως μὲ τὴ γνωστὴ σειρὰ Χάρυ Πότερ, ποὺ ὅλα τὰ παιδιὰ τοῦ κόσμου τὴν ἀγοράζουν καὶ τὴ διαβάζουν χωρὶς ἀνάσα. Καὶ πρόκειται οὐσιαστικὰ γιὰ συστηματικὴ μύηση τῶν παιδιῶν στὸ σατανισμό.
Τὸ περιεχόμενο τῆς σειρᾶς αὐτῆς προβάλλεται καὶ ἀπὸ τὶς τηλεοράσεις σὲ εἰκόνες καὶ σχέδια, καὶ σὶ-ντί. Στὴν Ἀγγλία καὶ Ἀμερική, μόλις κυκλοφορήσει, «σπάζουν τὰ ταμεῖα», ὅπως λέγεται, δηλαδὴ ἡ δαιμονισμένη συγγραφεὺς κερδίζει τεράστια χρηματικὰ ποσά. Λέγεται ὅτι ἔχει γίνει ζάπλουτη. Καὶ πολλοὶ γονεῖς δὲν ἔχουν πάρει χαμπάρι ὅτι τὰ παιδιά τους παίρνουν ἀπ᾿ αὐτὸ ταχύρρυθμη καὶ συστηματικὴ μαθητεία καὶ μύηση στὴ σατανικὴ τέχνη. Ὅταν ἀργότερα φανοῦν τὰ συμπτώματα, τότε ἀνησυχοῦν, ἀλλὰ τότε συνήθως εἶναι ἀργά.
Προσοχὴ λοιπόν, γονεῖς, στὸ τί διαβάζουν καὶ τί βλέπουν τὰ παιδιά σας.
Ἀθανάσιος Γ. Σιαμάκης, ἀρχιμανδρίτης
(δημοσίευσις 13/8/2011)