Κυριακὴ πατέρων (ἰουλίου), «Χριστιανοί, τὸ φῶς τοῦ κόσμου»
Χριστιανοί, τὸ φῶς τοῦ κόσμου
Κυριακὴ πατέρων [᾿Ιουλίου] (Μτθ 5:14-19)
Στὴν σημερινὴ Κυριακή, λόγῳ τῆς μνήμης τῶν πατέρων τῆς ἐν Χαλκηδόνι Δ΄ οἰκουμενικῆς συνόδου (451), κατὰ τὴν τάξη τῆς λατρείας, ὁρίστηκε νὰ διαβάζεται μία εὐαγγελικὴ περικοπή (Μτθ 5:14-19), στὴν ὁποία μιλάει ὁ Κύριος γιὰ τὸ πῶς θέλει τοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὸν πιστεύουν καὶ τὸν ἀκολουθοῦν. Καὶ μιᾶς καὶ οἱ διδάσκαλοι τῆς ἐκκλησίας μὲ τὸ βίο καὶ τὸ λόγο τους ἐκπληροῦν ἐν πολλοῖς τὴν προδιαγραφὴ τοῦ Κυρίου, ἀναδεικνύεται ἡ σχέση τῆς διδασκόμενης ἀλήθειας μὲ τὸ ἑορταζόμενο γεγονός. Πῶς λοιπὸν θέλει ὁ Κύριος τοὺς ἀνθρώπους του;
Τοὺς θέλει φῶς μέσα στὸν κόσμο. Σεῖς εἶστε, πρέπει νὰ εἶστε, τὸ φῶς τοῦ κόσμου, λέει στοὺς μαθητάς του. Προορισμός σας εἶναι μὲ τὴν καθαρὴ καὶ λάμπουσα ζωή σας νὰ φωτίζετε τοὺς ἀνθρώπους γύρω σας, ποὺ ζοῦν μέσα στὸ σκοτάδι καὶ τὸ βοῦρκο τῆς ἁμαρτίας, γιὰ ν’ ἀντιληφθοῦν καὶ αὐτοὶ τὴν κατάντια τους καὶ νὰ ποθήσουν τὴ ζωὴ τῆς ἁγιότητος. Μὲ τὴ χριστιανική σας ζωὴ θὰ τοὺς παρακινήσετε. Δὲν θὰ ἐπιδεικνύεσθε, ἀλλ’ ἐφόσον μέσα ἀπὸ τὴ δημόσια ζωή σας θ’ ἀκτινοβολεῖ αὐτομάτως ἡ πίστη σας, θὰ βλέπουν οἱ ἄνθρωποι καὶ θὰ ἑλκύονται πρὸς αὐτήν. Ἡ δόξα τῆς προσελκύσεως καὶ ἐπιστροφῆς τῶν ἀνθρώπων θ’ ἀνήκει στὸ Θεό, ποὺ σᾶς κάλεσε στὴν πίστη καὶ σᾶς δυνάμωσε νὰ τὴ βιώνετε καὶ νὰ λάμπετε σὰν παιδιά του.
Καθὼς μία πόλη κτισμένη πάνω ψηλὰ στὸ βουνὸ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ κρυφτεῖ, ἀλλὰ φαίνεται ἀπὸ μακριὰ καὶ ἀπὸ παντοῦ, ἔτσι καὶ ἡ δική σας ζωή, ζωὴ τῆς χάριτος, θὰ ὑποπίπτει στὴν ἀντίληψη ὅλων. Καὶ καθὼς ὅταν οἱ ἄνθρωποι ἀνάβουν ἕνα λυχνάρι, δὲν τὸ κρύβουν κάτω ἀπὸ τὸν κάδο, ἀλλὰ τὸ τοποθετοῦν ψηλὰ στὸ λυχνοστάτη, γιὰ νὰ φωτίζει καὶ ὅλα μέσα στὸ σπίτι, ἔτσι ἂς φωτίζει τὸ φῶς τῆς ἁγίας σας ζωῆς μπροστὰ στοὺς ἀνθρώπους, γιὰ νὰ δοῦν τὰ καλὰ ἔργα σας καὶ νὰ δοξάσουν τὸν οὐράνιο Πατέρα, τὸν αἴτιο τῆς φωτοβόλου ζωῆς σας.
Ὁ Κύριος ἀφοῦ ζήτησε ἀκρίβεια καὶ φωτεινότητα στὴ ζωὴ τῶν πιστῶν του, ζητάει τώρα ἀκρίβεια καὶ στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου του. Νόμος του εἶναι ὁ νόμος τοῦ Μωϋσέως καὶ ἡ διδασκαλία τῶν προφητῶν ὄχι ἀκριβῶς ὅπως βγῆκαν ἀπ’ αὐτούς, ἀλλ’ ὅπως πρόκειται νὰ συμπληρωθοῦν ἀπὸ τὸν ἴδιο. Ὁ Πατέρας ἐνέπνευσε τότε τὸ Μωϋσῆ καὶ τοὺς προφῆτες, αὐτὸς τώρα, ὁ μονογενὴς Γιὸς καὶ Λόγος τοῦ Πατέρα, μὲ θεία νομοθετικὴ ἐξουσία τροποποιεῖ τὸ νόμο καὶ τοὺς προφῆτες, γιὰ νὰ ταιριάζουν στὸ νέο Ἰσραήλ. Τότε ὁ Ἰσραὴλ ἔμοιαζε μὲ νήπιο ποὺ τρέφεται μὲ γάλα, τώρα ὁ νέος Ἰσραήλ, ἡ ἐκκλησία του, ἀνδρώθηκε καὶ ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ στερεὰ τροφή. Δὲν ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ τὶς ζωοθυσίες καὶ ἀπὸ τὴν ἀργία τοῦ σαββάτου. Αὐτὰ τώρα ἀνήκουν στὸ παρελθόν. Οἱ διατάξεις τοῦ μωσαϊκοῦ νόμου γιὰ τὸ φόνο, τὴ μοιχεία, τὸ διαζύγιο, τὸν ὅρκο, τὴν ἐκδίκηση, τὴν ἀγάπη, τὴν προσευχή, τὴ νηστεία, τὴν ἐλεημοσύνη, τὴ συγχώρηση, τὸ θησαυρισμό, θὰ πάρουν καινούργιο τέλειο περιεχόμενο, τέτοιο ποὺ ταιριάζει στοὺς ἀνθρώπους τῆς τέλειας πίστεως. Καὶ προχωρεῖ ὁ Κύριος στὸ σχετικὸ προϊδεασμό.
Μ’ αὐτὰ ποὺ σᾶς λέω μὴ νομίσετε ὅτι ἦρθα, γιὰ νὰ καταργήσω τὸ νόμο τοῦ Μωϋσέως καὶ τὴ διδασκαλία τῶν προφητῶν. Ἁπλῶς ἦρθα, γιὰ νὰ τοὺς συμπληρώσω μὲ τὴ θεϊκή μου ἐξουσία, νὰ τοὺς προσαρμόσω στὰ δεδομένα τῆς νέας ζωῆς. Καὶ ὁ συμπληρωμένος αὐτὸς νόμος μου θὰ ἰσχύσει πιὰ στὸ ἀκέραιο καὶ χωρὶς χρονικοὺς περιορισμούς, καὶ ἡ ἰσχύς του θ᾿ ἀποδειχθεῖ ἀνθεκτικότερη ἀπὸ τὴ γῆ καὶ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ. Διότι αὐτὰ κάποια στιγμὴ θὰ παρέλθουν, ἀλλὰ ἀπὸ τὸ νόμο μου δὲν θὰ ἀλλάξει οὔτε ἕνα γιώτα οὔτε ἕνα γράμμα. Ὅλα θὰ ἐκπληρωθοῦν στὴ ζωή μου καὶ στὴ ζωὴ τῶν πιστῶν μαθητῶν μου.
῍Αν τώρα κάποιος μὲ τὴν κακὴ διδασκαλία του καὶ τὴν ἀνάξια ζωή του ἀκυρώσει μία ἀπὸ τὶς ἐντολές μου, ἀπὸ αὐτὲς ἔστω ποὺ φαίνονται μικρές, καὶ διδάξει στοὺς ἀνθρώπους νὰ τὴ θεωροῦν καὶ αὐτοὶ ἀσήμαντη καὶ ἀνάξια λόγου, αὐτὸς θὰ κηρυχθεῖ ἀπὸ μένα τελευταῖος στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ θὰ ἐφαρμόσει ὅλες τὶς ἐντολές μου καὶ θὰ διδάξει καὶ τοὺς ἄλλους νὰ τὶς τηροῦν, αὐτὸς θ’ ἀνακηρυχθεῖ μεγάλος στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Σύμφωνα μὲ τὴν προειδοποίηση αὐτὴν τοῦ Κυρίου ἔχουν μεγάλη εὐθύνη οἱ κατὰ καιροὺς αἱρεσιάρχες, ποὺ ἀλλοιώνουν τὴν ἀκατάλυτη διδασκαλία του καὶ συμπαρασύρουν στὴ διαστροφὴ καὶ ἄλλους πολλοὺς ἀνυποψίαστους. Μία μέρα θὰ δικαστοῦν ὡς ἀνάξιοι τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Ἐνῷ οἱ πιστοὶ τηρηταὶ τῶν εὐαγγελικῶν λόγων, ὅπως οἱ διδάσκαλοι τῆς ἐκκλησίας, ποὺ καὶ ἕνας ἕνας στὴν προφορικὴ καὶ γραπτὴ διδασκαλία τους καὶ ὅλοι μαζὶ στὶς τοπικὲς καὶ οἰκουμενικὲς συνόδους διακήρυξαν ἀκέραιες τὶς ἀλήθειες τοῦ Χριστοῦ καὶ καταδίκασαν τοὺς καταλυτὰς τοῦ λόγου του, θὰ δοξαστοῦν ἀπὸ τὸν κριτὴ τῶν ὅλων στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Ἀθανάσιος Γ. Σιαμάκης, ἀρχιμανδρίτης
(δημοσίευσι· ἰούλιος 2011)