Εὐαγγ. Κυρ. Σαμαρείτιδος, «Οἱ ὧρες τῆς ζωῆς μας»
Οἱ ὧρες τῆς ζωῆς μας
Κυριακὴ τῆς Σαμαρείτιδος (Ιω. 4:5-42)
«῞Ωρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη.
Προοίμιον. Πῶς ὁ Χριστὸς χρησιμοποιοῦσε τὶς ὧρες του; Τὸ ἅγιο παράδειγμά του εἶναι καὶ στὸ θέμα αὐτὸ ὁδηγητικό.
α. Ὧρες ἐργασίας. Σκοπὸς καὶ πόθος τοῦ Χριστοῦ ἦταν νὰ ἐργασθεῖ γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Καὶ τὸν βλέπομε νὰ ἐργάζεται τὸ ἔργο αὐτὸ μὲ ἀκατάβλητη ἐπιμονὴ καὶ μοναδικὴ συναίσθηση εὐθύνης. Τὸ σημερινὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο μᾶς παρουσιάζει τὸν ᾿Ιησοῦ νὰ ὁδοιπορεῖ τὴν «ἕκτη ὥρα», δηλαδὴ τὸ μεσημέρι. Κάτω ἀπὸ ἕναν καλοκαιρινὸ μεσημεριάτικο ἥλιο, ὁ Χριστὸς πορεύεται ἀπὸ τὴν Γαλιλαία στὴ Σαμάρεια. Τὸ ἐνδιαφέρον γιὰ τὸ ἔργο του τοῦ κόβει ἀκόμη καὶ τὴν ὄρεξη τοῦ φαγητοῦ. Στοὺς μαθητάς του ποὺ φέρνουν μεσημεριάτικο φαγητὸ στὸν κουρασμένο Διδάσκαλό τους, ἐκεῖνος δηλώνει κατηγορηματικά· «᾿Εμὸν βρῶμα ἐστὶν ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον». Καὶ σὲ ἄλλη περίσταση διεκήρυξε· «᾿Εμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με Πατρός» (Ιω. 9:4).
῾Ο καθένας ἀπὸ μᾶς ἔχει τὴν ἐργασία του, τὸ ἐπάγγελμά του. ᾿Απὸ τὴν πιὸ ἁπλῆ οἰκογενειακὴ ἀπασχόληση μέχρι τὴν πιὸ σπουδαία ἰδιωτικὴ ἢ δημόσια ὑπηρεσία. Οἱ ὧρες τῆς ἐργασίας εἶναι ὧρες εὐθύνης, ὧρες ἱερές. Καλούμεθα λοιπὸν νὰ ἐργαζώμαστε μὲ κάθε τιμιότητα καὶ εὐσυνειδησία, μὲ συναίσθηση τῆς εὐθύνης ποὺ ἔχομε ἀπέναντι τῶν συνανθρώπων μας.
β. Ὧρες σχόλης. Δὲν ἐργαζόμαστε ὅμως συνέχεια. ῾Υπάρχουν καὶ οἱ ἐλεύθερες ὧρες (ἐλεύθερος χρόνος). Εἶναι οἱ ὧρες τῆς ἀργίας καὶ τῶν διακοπῶν. Πῶς περνοῦμε τὶς ὧρες αὐτές; Κυττάξτε πῶς χρησιμοποίησε ὁ Χριστὸς τὴ μεσημεριάτικη ἐκείνη ὥρα ποὺ διέκοψε τὴν ὁδοιπορία του. Ἦταν «κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας». Αὐτὸ ὅμως δὲν τὸν ἐμπόδισε νὰ ἀνοίξει συζήτηση μὲ τὴ Σαμαρείτισσα καὶ νὰ τὴ βοήθήσει νὰ ἀντιμετωπίσει τὰ προβλήματὰ τῆς ζωῆς της. Χάρη σ᾿ αὐτὴ τὴν ἁπλῆ καὶ ἀνεπιτήδευτη συζήτηση, ἡ «ἕκτη ὥρα» τῆς ἀναπαύσεως τοῦ Χριστοῦ ἔγινε γιὰ τὴν Σαμαρείτισσα ἡ πιὸ μεγάλη καὶ σπουδαία ὥρα τῆς ζωῆς της.
Οἱ ἐλεύθερες ὧρες δὲν εἶναι ἄχρηστες. Εἶναι πολὺ χρήσιμες. Μποροῦν νὰ ἀποκτήσουν ἕνα μοναδικὸ νόημα τόσο γιὰ μᾶς τοὺς ἴδιους ὅσο καὶ γιὰ τοὺς ἄλλους. ᾿Εκτὸς ἀπὸ τὸ ἀπαραίτητο ξεκούρασμα, μπορεῖ νὰ γίνουν καὶ πολλὰ ἄλλα χρήσιμα καὶ ὠφέλιμα πράγματα (παραδείγματα).
᾿Επίλογος. Οἱ ὧρες τῆς ζωῆς μας εἶναι τὸ στιμόνι καὶ τὸ ὑφάδι τῆς ζωῆς μας. Οἱ χτύποι τοῦ ρολογιοῦ εἶναι οἱ σαΐτες τοῦ χρόνου ποὺ ὑφαίνουν τὸ ἔργο τῆς ζωῆς μας. ῞Οσοι ἀφήνουν τὶς ὧρες τους νὰ κυλοῦν ἄσκοπα ἢ ποὺ τὶς χρησιμοποιοῦν γιὰ κάτι κακὸ καὶ ἁμαρτωλό, ἂς μὴν παραξενευτοῦν ὅταν στὸ τέλος τῆς ζωῆς τους, ὁ ἀργαλειὸς τοῦ χρόνου θὰ τοὺς παρουσιάσει ἕνα τερατούργημα. ᾿Εκεῖνοι ὅμως ποὺ χρησιμοποιοῦν τὶς ὧρες τους δημιουργικὰ καὶ ὑπεύθυνα, ὅπως ὁ Χριστός, ἔχουν κάθε λόγο νὰ ἐλπίζουν πὼς στὸ τέλος τῆς ζωῆς τους, ὁ ἀργαλειὸς τοῦ χρόνου θὰ τοὺς παρουσιάσει ἕνα ἀριστούργημα. ῞Ενα ἀριστούργημα, τὸ ὁποῖο ὁ οὐράνιος καλλιτέχνης θὰ τὸ βραβεύσει μὲ τὸ βραβεῖο τῆς βασιλείας του.
(1966)
῞Ενας ρόλος γιὰ τὴ ζωή
«Ἔρχεται γυνή...ἀντλῆσαι ὕδωρ».
Προοίμιον. ῾Η Σαμαρείτισσα ἔψαχνε νὰ βρεῖ τὸν ρόλο της στὴ ζωή. Δὲν ἦταν ὅμως εὐχαριστημένη μὲ τὰ ὅσα εἶχε πετύχει. Γι᾿ αὐτὸ ἐκφράζει τὸ παράπονό της στὸν Χριστὸ λέγοντάς του: «Δῶσ᾿ μου κάτι ἄλλο». Τὸ ἴδιο κάνουν καὶ πολλοὶ ἄνθρωποι. Ζητοῦν κάποιον ἄλλο ρόλο στὴ ζωή τους.
α. Τὸ ἀνικανοποίητο τῶν συγχρόνων ἀνθρώπων. ῾Υπάρχει κατ᾿ ἀρχὴν μία σύγχυση γιὰ τὸν ρόλο ποὺ ἔχει ὁ καθένας ἐπιλέξει γιὰ τὴ ζωή του. Σύγχυση γιὰ τὸν ρόλο τῶν ἀνδρῶν, ἀλλὰ καὶ σύγχυση γιὰ τὸν ρόλο τῶν γυναικῶν. Ἄνδρες καὶ γυναῖκες ἀνταγωνίζονται σὲ ἕναν ἀγώνα ἐπικράτησης καὶ αὐτοδικαίωσης. ᾿Αλλὰ καὶ γενικότερα οἱ σύγχρονοι ἄνθρωποι εἶναι ἀνικανοποίητοι μὲ ὅσα ζοῦν καὶ μὲ ὅσα ἐπιτελοῦν στὴ ζωή τους. Τὸ ἀνικανοποίητο αὐτὸ μαστίζει καὶ χαρακτηρίζει περισσότερο τὴ σύγχρονη νεολαία.
β. ῾Ο Χριστὸς ὡς ὁδηγὸς γιὰ τὴν ἐπιλογὴ ρόλου στὴ ζωή. ᾿Εκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ καταλάβει ὁ καθένας μας σήμερα δὲν εἶναι ὅτι πρέπει νὰ κάνει «κάτι ἄλλο», ἀλλὰ νὰ ἀνακαλύψει κάποιον ἄλλο τρόπο ζωῆς. ῾Ο καθένας μας χρειάζεται ΚΑΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟΝ, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ Χριστός. Στὴ συνάντησή μας μὲ τὸν Χριστὸ θὰ βροῦμε τὸν ἑαυτό μας καὶ θὰ ἀνακαλύψουμε τὸν σωστὸ ρόλο στὴ ζωή μας. Στὴν ἐπικοινωνία μας μὲ τὸν Χριστὸ θὰ βροῦμε τὸν ρόλο ποὺ μᾶς ταιριάζει στὴ ζωή.
᾿Επίλογος. Δὲν εἶναι εὔκολο νὰ βροῦμε τὴν ἀποστολὴ μας στὸν κόσμο· ἰδιαίτερα σήμερα. Γι᾿ αὐτὸ πρέπει νὰ μάθουμε νὰ ρωτᾶμε τὸν Χριστό. Εἶναι ὁ μόνος ὀδηγός, γιὰ νὰ βροῦμε τὸν ρόλο καὶ τὴν ἀποστολή μας στὸν κόσμο.
(1989)
Μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος (†2019)
Πρβλ. Εὐθυμίου Κ. Στύλιου, μητροπολίτου ᾿Αχελῴου, «Λόγος ζωῆς» (ὀρθόδοξο κηρυγματικὸ θεματολόγιο), ᾿Αθήνα 2001.