᾿Απόστολος 7ης Κυρ. Πράξεων, «Οἱ λύκοι...»
Οἱ λύκοι δὲν θὰ περάσουν
Κυριακὴ 7η Πράξεων (τῶν πατέρων τῆς α΄ συνοδου)· Πρξ. 20:16-18,28-36
«᾿Ελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς».
Προοίμιον. ῞Οπου ποίμνιο, ἐκεῖ καὶ λύκοι. Ἔτσι, δὲν ἔλειψαν οἱ λύκοι καὶ ἀπὸ τὸ ποίμνιο τοῦ Χριστοῦ· δὲν μπόρεσαν ὅμως νὰ τὸ ἀφανίσουν. ῾Η σημερινὴ ἐπέτειος τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου φανερώνει τὴ νίκη τῆς ᾿Εκκλησίας ἐναντίον τῶν αἱρετικῶν ἀρειανῶν*, τῶν φοβερῶν αὐτῶν λύκων. Αἱρετικοὶ ὑπάρχουν καὶ σήμερα. Ποιά εἶναι τὰ χαρακτηριστικά τους;
α. Δολοφονοῦν τὴν ψυχή. Οἱ λύκοι εἶναι συνήθως ὕπουλοι, ἄγριοι καὶ αἱμοβόροι. Προσπαθοῦν νὰ ἀποσπάσουν τὰ πρόβατα ἀπὸ τὴν ποίμνη καὶ τὸν ποιμένα τους, γιὰ νὰ τὰ κατασπαράξουν. Τὴν ἴδια τακτικὴ ἐφαρμόζουν καὶ οἱ αἱρετικοί· «τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν», λέγει ὁ ἀπόστολος. Μέσα στὴ μάνδρα τῆς ᾿Εκκλησίας, κοντὰ στὸν καλὸ ποιμένα, τὸν Χριστό, οἱ πιστοὶ εἶναι ἀσφαλισμένοι. Τὸ γνωρίζουν αὐτὸ οἱ «λύκοι», οἱ αἱρετικοί. Γι᾿ αὐτὸ καὶ βασική τους ἐπιδίωξη εἶναι νὰ χωρίσουν τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὸ σύνολο τῆς ᾿Εκκλησίας, κι ὅταν κατορθώσουν νὰ παρασύρουν μερικούς, φανερώνουν ἐπάνω τους ὅλη τὴν ἀγριότητα καὶ τὴ μανία τους· πρῶτα τοὺς κάνουν «πλύση ἐγκεφάλου» καὶ διαστρέφουν τὴ συνείδησή τους, καὶ ἔπειτα δολοφονοῦν τὴν ἴδια τὴν ψυχή τους.
β. Διαστρέφουν τὴν ἀλήθεια. «Θὰ ἐμφανισθοῦν ἄνθρωποι ποὺ θὰ διαστρέφουν τὴν ἀλήθεια καὶ θὰ διδάσκουν τὴν πλάνη καὶ τὴν αἵρεση», τονίζει ὁ ἀπόστολος. Μήπως τὸ ἴδιο δὲν κάνουν καὶ οἱ σημερινοὶ αἱρετικοί; Κοιτάξτε τοὺς χιλιαστὲς ἢ μάρτυρες τοῦ ᾿Ιεχωβᾶ. Εἶναι εἰδικοὶ στὴ διαστροφὴ τοῦ Εὐαγγελίου. Πλαστογραφοῦν τὰ ἱερὰ κείμενα καὶ διαστρέφουν τὰ λόγια τῆς ῾Αγίας Γραφῆς. Οὔτε ἴχνος ἀληθείας στὰ λόγια τους. Ψέμα καὶ πλάνη καὶ ἀπάτη εἶναι οἱ ἰδέες τους. Ποιά σχέση μπορεῖ νὰ ἔχουν αὐτοὶ μὲ τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶπε: Μήπως μπορεῖ ἕνα «δένδρον σαπρὸν (σάπιο) καρποὺς καλοὺς ποιεῖν;» (Μτθ. 7:18).
᾿Επίλογος. «Γρηγορεῖτε» φωνάζει πρὸς τοὺς ποιμένες τῆς ᾿Εφέσου ὁ Παῦλος. Εἶναι ὁ μόνος τρόπος, γιὰ νὰ μὴν περάσουν οἱ λύκοι. «Γρηγορεῖτε» καὶ σεῖς, τὰ λογικὰ πρόβατα τοῦ Χριστοῦ. Ἔχετε θησαυρὸ στὴν καρδιά σας τὴν ὀρθὴ πίστη, τὴν ἀλήθεια τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὸν τὸν θησαυρὸ θέλουν νὰ σᾶς ἁρπάξουν οἱ αἱρετικοί. Μὴν τοὺς ἀφήνετε νὰ πλησιάζουν τὸ κατώφλι τοῦ σπιτιοῦ σας. Μὴν παρασύρεσθε ἀπὸ τοὺς καλοὺς τρόπους, ἀπὸ τὰ γλυκόλογα ποὺ θὰ σᾶς ποῦν. Αὐτοὶ εἶναι «λύκοι βαρεῖς» ποὺ ἔρχονται κοντά σας μὲ ἔνδυμα προβάτου. Προσοχὴ στοὺς λύκους! Μὴν πέσετε στὰ δόντια τους! Μένετε ἄγρυπνοι, ἀκλόνητοι καὶ σταθεροὶ στὴν ὀρθόδοξη πίστη σας. Πάντα κοντὰ στὸν Καλὸν Ποιμένα, τὸν Χριστό· καὶ οἱ λύκοι δὲν θὰ περάσουν!
(1979)
Μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος (†2019)
Πρβλ. Εὐθυμίου Κ. Στύλιου, μητροπολίτου ᾿Αχελῴου, «Λόγος ζωῆς» (ὀρθόδοξο κηρυγματικὸ θεματολόγιο), ᾿Αθήνα 2001.
* Σημείωσις ἐπιμελητοῦ. Στὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰῶνος ὡς ἀρχηγὸς τῆς μεγαλειτέρας αἱρέσεως τῆς ἐποχῆς ἐμφανιζόταν ἕνας λόγϊος ᾿Αλεξανδρινὸς πρεσβύτερος ὀνόματι ῎Αρειος, ἀπὸ τὸν ὁποῖο οἱ πολυπληθεῖς αἱρετικοὶ ὀπαδοί του ὠνομάστηκαν «ἀρειανοί», καὶ μὲ αὐτὸ τὸ ὄνομα ἔμειναν στὴν ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία. Δὲν δέχονταν τὴν προαιώνια θεία φύσι τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, τὸν ὁποῖον θεωροῦσαν ἁπλὸ ἄνθρωπο, ἐπίσης δέχονταν τὸν Λόγο τοῦ Θεοῦ καθὼς καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ὡς κτίσματα, καὶ κατὰ συνέπειαν δὲν παραδέχονταν τὰ τρία πρόσωπα τῆς θεότητος. ῾Η αἵρεσι τοῦ ἀρειανισμοῦ ἐνισχύθηκε ἀρχικὰ καὶ ἀπὸ προγενέστερες αἱρετικὲς ὁμάδες (λουκιανιστές, ὠριγενιστὲς κλπ.), στὴν συνέχεια ἐξαπλώθηκε καὶ ἀπασχόλησε τὴν ἐκκλησία γιὰ 2-3 αἰῶνες, ἐνῷ μὲ τὶς διάφορες παραλλαγές της (τοὺς ἡμιαρειανούς, ὁμοιουσιανούς, ὁμοίους, ἀνομοίους ἢ εὐνομιανοὺς κλπ.) ὑπῆρξε ἡ οὐσιαστικὴ ἀπαρχὴ τῶν λεγομένων χριστολογικῶν καὶ ἀντιτριαδικῶν αἱρέσεων. ῾Η 1η οἰκουμενικὴ σύνοδος (Νίκαια Βιθυνίας, 325) καταδίκασε τὴν ὅλη διδασκαλία τοῦ ἀρειανισμοῦ, τοῦ ὁποίου ἡ ὁριστικὴ ἀποδυνάμωσι καὶ ἐξάλειψι ἐπῆλθε σταδιακῶς μετὰ καὶ τὶς ἀποφάσεις τῆς 2ας οἰκουμενικῆς συνόδου (Κωνσταντινούπολις, 381). (῾Ομιλιάριον Συμβολῆς)