Μαΐου 13, Παυσίκακος ἐπίσκοπος Συνάδων
ΜΙΚΡΑ ΑΓΙΟΛΟΓΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ
Ἕνας ἰατρὸς ἅγιος
13 μαΐου
Ἡ ἐπιστήμη ὅταν δὲν χωρίζεται ἀπὸ τὴν ἀρετή, εἶναι πραγματικὰ δῶρο τοῦ Θεοῦ καὶ ἀμοιβὴ στὸν μόχθο τοῦ ἀνθρώπου, ἐνῷ ἀντίθετα, ὅταν χωρίζεται ἀπὸ τὴν ἀρετή, εἶναι πανουργία καὶ ὄχι ἐπιστήμη. Μία ἀπὸ τὶς ἐπιστῆμες ποὺ εἶναι πράγματι καὶ ἱερὴ καὶ θεία εἶναι ἡ ἰατρική. Ὁ ᾿Ιησοῦς Χριστὸς ἦλθε στὸν κόσμο καὶ ὡς ἰατρὸς τῶν σωμάτων, καὶ εἶναι ἀξιοπρόσεκτο ὅτι συνδύαζε τὶς σωματικὲς θεραπεῖες μὲ τὴν ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν. Στὸ ἀρχαῖο βιβλίο τοῦ Σιρὰχ ὑπάρχει ἕνα εἰδικὸ κεφάλαιο ποὺ ὁμιλεῖ γιὰ τοὺς ἰατροὺς καὶ γιὰ τὰ φάρμακα. «Τίμα ἰατρόν· καὶ γὰρ αὐτὸν ἔκτισε Κύριος» (Σιρὰχ 38,1). Καὶ στὴν ἱστορία τῆς ᾿Εκκλησίας ὑπάρχει πλῆθος ἁγίων ποὺ ἦσαν ἰατροί, ἰατροὶ τῶν ψυχῶν καὶ τῶν σωμάτων τῶν ἀνθρώπων. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ ἅγιος Παυσίκακος ἐπίσκοπος Συνάδων, τὸν ὁποῖον τιμᾷ ἡ ᾿Εκκλησία στὶς 13 μαΐου ἑκάστου ἔτους.
«Φωνὴ Κυρίου», ἔτος 21, φύλλο 19 (1044), Κυριακὴ 13 μαΐου 1973