Μαΐου 3, Τιμόθεος καὶ Μαῦρα
Οἱ ἅγιοι Τιμόθεος καὶ Μαῦρα
3 μαΐου
Τὶς σελίδες τοῦ μαρτυρολογίου τῆς ἐκκλησίας μας στολίζουν κάθε εἴδους μορφές· ἀξιωματοῦχοι καὶ ἁπλοὶ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ, κληρικοὶ καὶ λαϊκοί, μεμονωμένα ἄτομα καὶ ὁλόκληρες οἰκογένειες· ἄνθρωποι ποὺ ἑνώνουν τὴν ζωή τους μὲ τὰ ἱερὰ δεσμὰ τοῦ γάμου, ποὺ ζοῦν ἁρμονικὰ καὶ ὑποτάσσονται στὸν χρηστὸ ζυγὸ τοῦ Κυρίου καὶ ποὺ προσφέρουν τὴν ζωή τους θυσία εὐάρεστη στὸν Θεό. ῞Ενα τέτοιο ζευγάρι ζηλευτὸ εἶναι ὁ Τιμόθεος καὶ ἡ Μαῦρα.
Σὲ ἕνα χωριὸ τῆς Θηβαΐδος γεννιέται ὁ Τιμόθεος. Οἱ γονεῖς του ὡς θεοσεβεῖς φροντίζουν νὰ μαθητεύσῃ κοντὰ σὲ δάσκαλο εὐσεβῆ. Ἀπὸ ἐκεῖ παίρνει θεῖες γνώσεις καὶ πυρακτώνεται ἡ ψυχή του ἀπὸ ἀγάπη γιὰ τὸν Χριστό.
Παίρνει γιὰ σύζυγό του τὴν ἀξιέραστη Μαῦρα. Συνοδοιπόρος τῆς ζωῆς του, στέκεται δίπλα του πρόθυμη βοηθὸς καὶ συνεργάτιδα. ῾Η ἱεραποστολική τους φλόγα μεταλαμπαδεύεται σὲ ὅσες ψυχὲς πλησιάζουν. Ἐνθαρρύνουν τοὺς ἀπελπισμένους, στηρίζουν τοὺς κλονισμένους, ἐπαναφέρουν τοὺς πλανημένους, ἐνισχύουν τοὺς ἀγωνιστές. Ζοῦν τὴν ἀγωνία γιὰ τὴν ἐξάπλωσι τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Κηρύττουν μὲ λόγια καὶ ἔργα. Κάνουν βίωμα τὴν ἀγάπη καὶ τὴν μεταφράζουν σὲ πράξεις φιλανθρωπίας.
Ὁ ἀρχιερέας τῆς Θηβαΐδος καὶ ὁ λαὸς τιμοῦν τὸν Τιμόθεο μὲ τὸ ἀξίωμα τοῦ κληρικοῦ. Καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν θέσι δίνει εἰρηνικὲς μάχες. Πολὺ γρήγορα ὅμως διαβάλλεται στὸν ἡγεμόνα, καὶ τὸ εὐλογημένο ἀνδρόγυνο βρίσκεται στὸ ἑδώλιο.
Ὁ Τιμόθεος καλεῖται νὰ παραδώσῃ τὰ ἱερὰ βιβλία. Ἡ ἀπάντησι εἶναι κατηγορηματικὰ ἀρνητική. Καὶ ἡ τιμωρία δίνεται ἄμεσα. Δύο σιδερένια πυρωμένα σουβλιὰ μπαίνουν στὰ αὐτιὰ τοῦ μάρτυρα, καὶ τὰ μάτια του χύνονται κάτω. Κλείνουν γιὰ πάντα τὰ σαρκικὰ μάτια, ἀλλὰ παραμένουν ὀρθάνοιχτα τὰ μάτια τῆς ψυχῆς. «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;» μονολογεῖ καρτερικά.
Δένεται σὲ τροχὸ μὲ καρφιὰ ποὺ σχίζουν τὶς σάρκες τοῦ ἀθλοφόρου, ἐνῷ ψάλλει· «Κύριος ἐμοὶ βοηθὸς καὶ οὐ φοβηθήσομαι». Καὶ πάραυτα ὁ Χριστὸς ἐμφανίζεται καὶ θεραπεύει τὶς πληγές του. Ὁ ἡγεμόνας ἐξαγριώνεται καὶ τὸν φυλακίζει ξανά.
Στὸ προσκήνιο τώρα ἔρχεται ἡ Μαῦρα. Ὁμολογεῖ μὲ θάρρος τὴν πίστι της καὶ ἀρχικὰ τιμωρεῖται μὲ κόψιμο τῶν τριχῶν τῆς κεφαλῆς καὶ μὲ κόψιμο τῶν δακτύλων. Ρίχνεται γυμνὴ σὲ καζάνι μὲ καυτὸ νερό, ἀλλὰ παραμένει ἄφλεκτη, ἐνῷ ψάλλει· «Διῆλθον διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος, καὶ ἐξήγαγές με εἰς ἀναψυχήν». Τότε διατάζει ὁ ἡγεμόνας καὶ οἱ δύο ἅγιοι νὰ σταυρωθοῦν. Μὲ ἀγαλλίασι δέχονται τὴν ἀπόφασι καὶ εὐχαριστοῦν τὸν Χριστὸ γιὰ τὴν τιμὴ νὰ συσταυρωθοῦν. ᾿Εννιὰ μέρες παραμένουν σταυρωμένοι. Ὁ Τιμόθεος νουθετεῖ καὶ στηρίζει τὴν γυναῖκα του. Ἀλλὰ καὶ στὸν σταυρὸ ὁ διάβολος πειράζει τὴν Μαῦρα προσφέροντάς της μέλι καὶ γάλα. Τὴν βρίσκει ὅμως ἄγρυπνη καὶ φεύγει νικημένος.
Τότε ἄγγελος Κυρίου δείχνει στὴν Μαῦρα τὴν θέσι τῶν δύο συζύγων στὸν οὐρανό. Ἔτσι μὲ χαρὰ καὶ ἀγαλλίασι παραδίδουν τὶς ψυχές τους στὰ χέρια τοῦ ἀθλοθέτη Χριστοῦ, γιὰ νὰ λάβουν τὸ ἀμάραντο στεφάνι τῆς νίκης.
Ἀπὸ τὴν χώρα τοῦ αἰωνίου φωτὸς μᾶς παρακολουθοῦν καὶ στέλνουν τὴν θαυματουργική τους χάρι. Τοὺς τιμοῦμε στὶς 3 Μαΐου καὶ πανηγυρίζουν οἱ ναοὶ ποὺ φέρουν τὸ ὄνομά τους· καὶ ὑπάρχουν τέτοιοι ναοὶ καὶ στὴν Κέρκυρα καὶ στὴν Ζάκυνθο καὶ στὴν Ἀθήνα καὶ ἀλλοῦ.
Ε.Κ.
«Λυδία», τεῦχος 137, μάιος 1984.