Μ. Παρασκευή, «῾Η σιωπὴ τοῦ Κυρίου» (Δ.Α.)
῾Η κατὰ τὸ πάθος σιωπὴ τοῦ Κυρίου
Μεγάλη Παρασκευή
Διονυσίου Ἀνατολικιώτου
δρος φιλοσοφικῆς σχολῆς Ἀθηνῶν,
πτυχιούχου κοινωνικῆς θεολογίας
«῾Ο δὲ ᾿Ιησοῦς ἐσιώπα» (Μτ 26:63).
«῾Ο δὲ [᾿Ιησοῦς] ἐσιώπα καὶ οὐδὲν ἀπεκρίνατο» (Μρ 14:61).
«Καὶ [ὁ ᾿Ιησοῦς] οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ [τῷ Πιλάτῳ] πρὸς οὐδὲ ἓν ῥῆμα, ὥστε θαυμάζειν τὸν ἡγεμόνα λίαν» (Μτ 27:14).
«῾Ο δὲ ᾿Ιησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ [τῷ Πιλάτῳ]» (Ιω 19:9).
῾Ο Κύριος σιωποῦσε ἀπέναντι στὶς κατηγορίες τῶν φαρισαίων καὶ λοιπῶν κατηγόρων του καὶ τῶν διαφόρων ψευδομαρτύρων, διότι ἦσαν τόσο γελοῖες, ὥστε μὲ μεγάλη εὐκολία μποροῦσε νὰ τὶς ἀνατρέψῃ. Καὶ δὲν ἤθελε! ᾿Αλλὰ ὑπακούοντας στὸ θέλημα τοῦ Πατρός του δὲν ἔφερε ἀντίρρησι στὶς κατηγορίες, γιὰ νὰ μὴν ἀποτραπῇ ὁ σταυρικός του θάνατος. Ὢ τῆς ἀγάπης τοῦ Κυρίου! Γίνεται κατάδηλον καὶ ἀπὸ αὐτὴν τὴν στάσι του ὅτι οἰκειοθελῶς παραδίδεται, γιὰ νὰ σταυρωθῇ.
Νομίζεις ὅτι δὲν μποροῦσε νὰ ἀντικρούσῃ τὶς κατηγορίες αὐτὸς ποὺ ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους καὶ τοὺς νομοδιδασκάλους (= θεολόγους τῆς ἐποχῆς ἐκείνης) καὶ ἀποστόμωσε ὅσους ἐμεταχειρίζονταν σοφιστικὰ ἐπιχειρήματα; (Μτ 16:1-4, 22:15-46· Μρ 12:13-34· Λκ 20:20-40). ᾿Αλλὰ ἡ ἴδια ἡ Βίβλος μαρτυρεῖ ὅτι οἱ κατηγορίες ἦσαν τόσον ψευδεῖς καὶ ἀλληλοαναιρούμενες, ὥστε ὁ ἴδιος ὁ ἀρχιερεὺς –δῆθεν δικαστὴς– νὰ ἀναγκαστῇ νὰ ἀναλάβῃ τὸν ῥόλον τοῦ ἀνακριτοῦ καὶ νὰ ἐρωτήσῃ στὸν Κύριον, ὥστε ἀπὸ τὴν ἀπάντησι τοῦ ᾿Ιησοῦ νὰ βρῇ κάποια καλλίτερη κατηγορία.
«Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι καὶ τὸ συνέδριον ὅλον ἐζήτουν ψευδομαρτυρίαν κατὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ ὅπως θανατώσωσιν αὐτόν, καὶ οὐχ εὗρον· καὶ πολλῶν ψευδομαρτύρων προσελθόντων, οὐχ εὗρον. ὕστερον δὲ προσελθόντες δύο ψευδομάρτυρες εἶπον· Οὗτος ἔφη, δύναμαι καταλῦσαι τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ καὶ διὰ τριῶν ἡμερῶν οἰκοδομῆσαι αὐτόν. [...] καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἀρχιερεὺς εἶπεν αὐτῷ· ᾿Εξορκίζω σε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος ἵνα ἡμῖν εἴπῃς εἰ σὺ εἶ ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ. λέγει αὐτῷ ὁ ᾿Ιησοῦς· Σὺ εἶπας· πλὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ᾿ ἄρτι ὄψεσθε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου καθήμενον ἐκ δεξιῶν τῆς δυνάμεως καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ. τότε ὁ ἀρχιερεὺς διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ λέγων ὅτι ᾿Εβλασφήμησε· τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; ἴδε νῦν ἠκούσατε τὴν βλασφημίαν αὐτοῦ...» (Μτ 26:59-66).
«Οἱ δὲ ἀρχιερεῖς καὶ ὅλον τὸ συνέδριον ἐζήτουν κατὰ τοῦ ᾿Ιησοῦ μαρτυρίαν εἰς τὸ θανατῶσαι αὐτόν, καὶ οὐχ εὕρισκον· πολλοὶ γὰρ ἐψευδομαρτύρουν κατ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἴσαι αἱ μαρτυρίαι οὐκ ἦσαν. καί τινες ἀναστάντες ἐψευδομαρτύρουν κατ᾿ αὐτοῦ [...] καὶ οὐδὲ οὕτως ἴση ἦν ἡ μαρτυρία αὐτῶν. [...] ὁ δὲ ἀρχιερεὺς διαρρήξας τοὺς χιτῶνας αὐτοῦ λέγει· Τί ἔτι χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; ἠκούσατε πάντως τῆς βλασφημίας...» (Μρ 14:55-64· πρβλ. Λκ 22:66-67 καὶ Ιω 18:19-21).
Καὶ σιωπᾷ ὁ Κύριος τόσον ἔμπροσθεν τῶν κατηγόρων του ὅσον καὶ ἔμπροσθεν τῶν κριτῶν του, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ εὑρισκόμενος. «Καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ· ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ» (Ησ 53:7). Σιωπὴ πολλὰ διδάσκουσα!
Ὦ Κύριε, ἐλέησον καὶ ἡμᾶς τοὺς φωνασκοῦντας καὶ πολυλογοῦντας καὶ δὴ καὶ μάταια καὶ κενὰ λαλοῦντας, καὶ δίδαξον ἡμῖν τὴν καλὴν σιωπήν· ἀμήν.
«᾿Εκκλησιολόγος», φύλλο 810, Πάτραι 15/4/2023