Εὐαγγέλιον κυρ. μυροφόρων, «Τιμὴ στὴ γυναῖκα»

Τιμ στ γυνακα

Κυρ. Μυροφόρων (Μρ 15,43-16,8)

 

Τν Παρασκευ στς 3 τ πόγευμα ησος ξέπνευσε πάνω στ σταυρό, κα γύρω στς 6 εχε τοποθετηθε τ σμα του στν τάφο. Πέρασε κα τ Σάββατο, τελευταία κα πίσημη μέρα το πάσχα τν ουδαίων. λλ’ ατ τ φορ γιορτή τους πισκιάστηκε, παρέλυσε. Στ ᾿Ιερο­σό­λυμα ς εδηση κυριάρχησε σταύρωση το Χριστο. Τν λλη μέρα, πρώ­τη μετ τ Σάββατο, ο γυνακες πηγαίνουν στν τάφο γι τ τριή­με­ρα. νατολ το λίου θ τς βρε κε. Σκοπός τους ν’ λείψουν τ σῶ­μα το νεκρο, γι ν μ μυρίζει... νθρώπινη θλίψη κα νεκρικ πράξη δείχνουν λησμοσύνη στν πόσχεση το ησο, τι τν τρίτη μέρα θ’ ναστηθε. Εχαν πιστέψει κι ατές, πως κα ο μαθηταί, τι πόθεση ησος λαβε τέλος. Διαψεύστηκαν μως.

Φτάνουν στ μνμα. Τν τελευταία στιγμ θυμονται τ βαρι πέτρα, λλ παραδόξως βλέπουν τν πόρτα το μνήματος νοιχτή. Τ μυαλό τους πηγαίνει ατομάτως σ εροσυλία· χι σ νάσταση. Μπαίνουν στν τάφο, γι ν διαπιστώσουν τυμβωρυχία, λλά, πρν καλ-καλ ν συνειδη­τοποι­ή­σουν τ πργμα, καταλαμβάνονται π λλη πρόσμενη εχάριστη κ­πλη­ξη. Βλέπουν ναν νεαρό, πο μόλις εχε ρίξει κάτω τ βαρι πέτρα το τάφου, ν κάθεται στ δεξιά. π τ κατάλευκο ντύσιμο κα τ στρα­φτε­ρ πρόσωπο καταλαβαίνουν τι χουν μπροστά τους οράνιο πι­σκέ­πτη.

γγελος διαισθάνεται τ φόβο τους κα τς καθησυχάζει. Μ φοβᾶ­στε, τοὺς λέει· τ σταυρωμένο ησο ζηττε;  Εχαρίστως σς πληροφορ τι ναστήθηκε κα δν εναι δ. Νά, δειο εναι τ μέρος το τάφου ὅ­που εχαν βάλει τ σμα του. Θυμηθετε τι σς εχε πε τι θ παρα­δο­θε στ χέρια τν μαρτωλν νθρώπων, θ σταυρωθε κα τν τρίτη μέ­ρα θ’ ναστηθε. Κα θυμήθηκαν τ λόγια του. Κα συνεχίζει γγελος· Πηγαίνετε τώρα ν πετε στος μαθητάς του, κα στν Πέτρο, τι θ πάει στ Γαλιλαία νωρίτερα π’ ατούς, κι κε θ τν δον, πως τος εχε πε πρν ν σταυρωθε.

Μνημονεύει νομαστικς τν Πέτρο, γιατὶ σίγουρα τ χρειαζόταν. Μετ τν τυχη κείνη ρνηση εχε τν ασθηση τς δια­γρα­φς. Χριστς μως εδε τ δάκρυά του, τν συγχώρησε κιόλας, κα δν τν ξεχωρίζει τώρα π τος λλους. Διπλ χαρά. νάσταση-συγ­χώ­ρη­ση.

Ο γυνακες κατ τν εαγγελιστ Μρκο ταν Μαγδαλην Μαρία, Μαρία μητέρα το ακώβου κα το ωάννου, κα Σαλώμη. Παρ’ λο πο εδαν γγελο ν τοὺς ξηγε τ γεγονότα κα ν τς πιφορτίζει μ πα­ραγ­γελίες το ναστάντος, ο γυνακες μουδιασμένες π νάμικτα αἰ­σθή­μα­τα φόβου κπλήξεως κα χαρς, σ πρώτη κίνηση δν επαν σ κανέναν τίποτε. ναστὰς μως παραβλέπει τν δράνειά τους, κα τν δια πρω­ιν ρα κάνει κα λλες πανωτς μφανίσεις στς διες λλ κα σ λ­λες γυνακες, κα νανεώνει τν ντολή του. Ξαναεμφανίζεται ναστὰς πρτα στ Μαρία τ Μαγδαληνή, ποία μεταδίδει μέσως τν εδηση στος μαθητάς, πο πενθοσαν κα κλαιγαν γι τ θάνατο το διδα­σκά­λου τους. εαγγελιστς Ματθαος μς λέει πς στ δεύτερη ατ μ­φά­νι­ση στ Μαγδαλην Μαρία ταν μαζί της κα λλη Μαρία, κα να­στὰς επε κα στς δύο τ Χαίρετε. κενες πεσαν μπρούμυτα κα κρά­τη­σαν τ πόδια του. Ατ τ φορ δν επε Μ μο πτου, πως εχε πε τν πρώτη.

Ο ερο εαγγελιστα γι τς πρτες πέντε μφανίσεις το ναστάντος, πο γιναν τν δια μέρα, τν πρώτη μετ τ Σάββατο, ατν πο τελικ πεκράτησε ν λέγεται π τότε Κυριακή, παρ’ λη τν νθρώπινη δε­ξι­ό­τητά τους, μεταδίδουν στν ναγνώστη τν εχάριστο αφνιδιασμ κα τν ερ ταραχ πο ἔνιωθαν σοι τν ντίκριζαν.

ναστὰς καθιστᾶ ταυτόχρονα πολλος ατόπτες κα ατήκοους μάρ­τυ­ρες μ τς μφανίσεις του, θεμελιώνοντας τν στορικότητα τς να­στά­σε­ώς του, ποία, παρ’ λη τν μφισβήτηση πο θ συναντήσει στος μετέπειτα αἰῶνες, θ’ ποτελε τν ρραγ κα κρογωνιαο λίθο τς κ­κλησίας του.

Δν εναι τυχαο τι ο πρτοι μάρτυρες τς ναστάσεως εναι γυ­ναῖ­κες, νδεικτικὸ τῆς σης κα διάκριτης κα δικαίας τιμς πο ποδίδει ναστὰς στ σθενς φλο σ μία ποχ πο γυνακα, ς γνωστόν, ταν πεταμένη.

 

θανάσιος Γ. Σιαμάκης, ρχιμανδρίτης

 

δημοσίευσις 7/5/2011

http://www.symbole.gr/litlif/theho/leak/533-kyrmyr

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

῾Ο Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου

Σχετικὰ μὲ τὸ ἱστολόγιο

25 μαρτίου, εὐαγγελισμός (ἀπόστολος)