Θρῆνος τῆς Πάργας

Θρῆνος τῆς Πάργας

28 ᾿Απριλίου 1817

 

Ἀνοίγοντας τὴ συλλογὴ τοῦ Νικολάου Πολίτη «᾿Εκλογαὶ ἀπὸ τὰ τραγούδια τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ» νιώθουμε συγκίνησι. Ἐκκλησία - πατρίδα - οἰκογένεια, τρεῖς κρουνοὶ ἑνωμένοι ἀναπηδοῦν ἀκράτητοι. Παραδείσια εὐλογία, δροσιὰ οὐράνια, στὴν ἀνυπόφορη ἀτμόσφαιρα τοῦ καιροῦ μας. Ὅμως ἂς δοῦμε ἀπὸ κοντὰ μερικὲς ἀπόψεις τους.

Μπροστά μας τὸ δραματικὸ ποίημα τῆς Πάργας. Ὁ δύστυχος τόπος ἀπὸ τὸν 15ο αἰῶνα εἶναι σκλάβος στοὺς ῾Ενετούς... ὕστερα στοὺς Γάλλους... ὕστερα στῶν Ἄγγλων τὴν κυριότητα. Καὶ οἱ τελευταῖοι, ἄνανδρα καὶ ἀσυγχώρητα, πουλᾶνε τὴν Πάργα στὴν Τουρκία!

Ὅμως στὶς 28 Ἀπριλίου 1817 οἱ Παργινοὶ ξεσηκώνονται. Δὲν ἀνέχονται τὴν ἀτίμωσι. Θὰ τὴν ἐγκαταλείψουν τὴ χώρα τους. Ὡστόσο ἡ ἐγκατάλειψι τῆς λατρευτῆς πατρίδος τοὺς ἀνοίγει βαθιὰ πληγή. Παρακολουθοῦμε τοὺς στίχους.

Ἀκοῦς τὸν θρῆνο τὸν πολύ, ὅπου βογγοῦν τὰ δάση,

καὶ τὸ δαρμὸ ποὺ γίνεται, τὰ μαῦρα μοιρολόγια;

εἶναι π᾿ ἀποχωρίζονται τὴ δόλια τὴν πατρίδα,

φιλοῦν τὶς πέτρες καὶ τὴ γῆ κι ἀσπάζονται τὸ χῶμα.

....................................................................................

Πᾶρτε, μανάδες, τὰ παιδιά, παπᾶδες τοὺς ἁγίους.

Ἄστε, λεβέντες, τ᾿ ἅρματα καὶ ἀφῆστε τὸ τουφέκι,

σκάψτε πλατιά, σκάψτε βαθιὰ ὅλα σας τὰ κιβούρια,

καὶ τ᾿ ἀντρειωμένα κόκαλα ξεθάψτε τοῦ γονιοῦ σας.

Τούρκους δὲν ἐπροσκύνησαν, Τοῦρκοι μὴν τὰ πατήσουν.

 

Ὁ θρῆνος ξεσπᾷ μὲ ἐκδηλώσεις τρυφεράδας ἀνείπωτης στὴν πικρὴ ὥρα τοῦ ἀποχωρισμοῦ. Ἐκεῖνο τὸ «ἀκοῦς» μᾶς ζυγώνει στὸ δρᾶμα τους· ζοῦμε κι ἐμεῖς στὸ πικρὸ περιβάλλον τους. Πέτρες, χώματα, βράχια παίρνουνε ὑπόστασι. Βουνά, νερά, δάση... Ὅλα καὶ τὸ καθένα ξεχωριστὰ εἶναι ἡ πατρίδα! Συγκλονίζουν οἱ στίχοι.

Μανάδες, παπᾶδες, λεβέντες σὲ συναγερμό. Ἐκκλησία - πατρίδα - οἰκογένεια· τρία μαργαριτάρια ἑνωμένα, ἀξεχώριστα, ἀφήνουν τὴ θεία τους μαρμαρυγὴ στὴν πένθιμη ἀτμόσφαιρα. Ὡστόσο τὸ τραγικὸ στοιχεῖο φθάνει στὸ ἀποκορύφωμά του μὲ τὸ σκάψιμο στοὺς τάφους. Ἀστράφτει στὸ σημεῖο αὐτὸ ἡ λεπτότατη εὐγένεια τῆς ἑλληνικῆς ψυχῆς.

Τὰ κόκκαλα τὰ πατρογονικὰ εἶναι τὰ κόκκαλα τῶν ἡρῴων, αὐτὰ ποὺ στὸν ἀγῶνα τὸν ἱερὸ βάσταξαν ὀρθὰ τὰ κορμιά τους, ἀπροσκύνητα. Εἶναι διαποτισμένα μὲ τῆς ψυχῆς τὰ ἰδανικά. Σὲ αὐτὰ τὰ λείψανα διαλάμπει τῆς φυλῆς ἡ περηφάνια. Ὁλόφωτο τὸ μεγαλεῖο της.

 

Περιοδικὸ «Πρὸς τὴν Νίκην» (περὶ τὸ 1980;)

 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

῾Ο Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου

  O EYA ΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (25η Μαρτίου)     1. Εἰσαγωγή   «Πανηγύρι τῆς πίστης καὶ τῆς λευτεριᾶς» κατὰ τὸν ποιητὴ ἡ 25η Μαρτίου. Τὴν ἡμέρα αὐτὴ καλούμεθα νὰ θυμηθοῦμε τοὺς ἀγῶνες ποὺ ἔκαναν οἱ ἡρωϊκοί μᾶς πρόγονοι, γιὰ νὰ ἀποτινάξουν τὴν γιὰ 400 χρόνια σκλαβιὰ τῶν Τούρκων, ἀλλὰ καὶ νὰ συμμετάσχουμε στὸ σπουδαιότερο γεγονὸς ποὺ πραγματοποιήθηκε ποτὲ στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία· στὴν σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ (τοῦ 2ου προσώπου τῆς Ἁγίας Τριάδος) στὰ σπλάχνα τῆς Παναγίας μας . Κατὰ τὸν Εὐαγγελισμὸ τῆς Θεοτόκου, ὁ ἄπειρος Θεὸς ( «ἀμήτωρ» ἐκ Πατρὸς) γίνεται ἄνθρωπος ( «ἀπάτωρ» ἐκ μητρός), δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, ἀλλὰ συγχρόνως παραμένει καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ Θεός . Ὁμοίως καὶ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος γίνεται αὐτὸ ποὺ δὲν ἦταν, δηλαδὴ μητέρα , παραμένοντας συγχρόνως καὶ αὐτὸ ποὺ ἦταν, δηλαδὴ παρθένος . Εἶναι ὄντως ἕνα μεγάλο μυστήριο καὶ ἕνα παράδοξο. Ἀλλὰ εἶναι γνωστὸ ὅτι «ὅπου Θεὸς βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις» .     Τὸ γεγονὸς προ...
Διαβάστε περισσότερα

Σχετικὰ μὲ τὸ ἱστολόγιο

Τὸ παρὸν ἱστολόγιον ὑπὸ τὸν τίτλον ῾Ομιλιάριον «Συμβολῆς» ( https :// homiliarion . blogspot . com / ) δημιουργήθηκε στὶς 20/03/2026 ὡς συνέχεια ἑνὸς τμήματος τῆς παλαιᾶς ἱστοσελίδος τῆς «Συμβολῆς» ( www.symbole.gr ), ἡ ὁποία εἶχε ἡμερομηνία ἐνάρξεως τὴν 1/2/2007, ἐνῷ ἀπὸ τὶς 11/9/2008 εἶχε ἐμπλουτιστῆ μὲ τὸν εἰδικὸ χῶρο (forum) Διάλογοι Συμβολῆς ( http://www.symbole.gr/forum/ ).   Περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὴν ἔντυπη Συμβολὴ (10/01/2003 τὸ 1ο τεῦχος) καὶ τὴν διαδικτυακὴ ἐκδοχή της μπορεῖ νὰ δῇ κανεὶς στὸ ἱστολόγιο γιὰ τὰ Σεμινάρια ῾Εκκλησιαστικοῦ Τυπικοῦ «Γεώργιος Βιολάκης» ( https://seminaria-typikon.blogspot.com/2021/10/v-behaviorurldefaultvmlo.html ). Πρὶν ἀπὸ χρόνια εἶχαν προσφέρει εὐγενῶς στὸν γράφοντα ἑκατοντάδες ὁμιλίες τους ὁ μακαριστὸς μητροπολίτης ᾿Αχελῴου Εὐθύμιος Στύλιος (†2019), καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης καὶ ἱεροκήρυξ ᾿Αθανάσιος Σιαμάκης, ὁ ὁποῖος ἦταν καὶ τακτικὸς συνεργάτης τῆς «Συμβολῆς» (ἐντύπου καὶ διαδικτυακῆς) ἀπὸ τὸ 2003 μέχρι τὸ 2016 περίπου.   ᾿Επίσ...
Διαβάστε περισσότερα

25 μαρτίου, εὐαγγελισμός (ἀπόστολος)

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ   25 Μαρ., Εὐαγγελισμός (῾Εβ 2,11-18)   Ὁ εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου εἶναι γιορτὴ ποὺ μᾶς φέρνει τὴν εὐχάριστη εἴδηση ὅτι ὁ Γιὸς τοῦ Θεοῦ πρόκειται νὰ σαρκωθεῖ, γιὰ νὰ σώσει τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων. Ἡ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀναφέρεται ἀκριβῶς σ’ αὐτὴ τὴν ὑπόθεση, ὅπως τὴν προβάλλει ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Ἂς τὴ μελετήσουμε μὲ τὸ ἀνάλογο ἐνδιαφέρον. Ἀνάμεσα στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους, παρ’ ὅλη τὴν ἀστρονομικὴ διαφορὰ ποὺ ὑπάρχει, ἀφοῦ αὐτὸς ὡς ἅγιος ἐκ φύσεως ἁγιάζει τοὺς ἀνθρώπους, ἐνῷ οἱ ἄνθρωποι ὡς ἐκ φύσεως ἁμαρτωλοὶ ἁγιάζονται ἀπ’ αὐτόν, ὑπάρχει μία στενὴ σχέση· ὅτι τόσο αὐτὸς ὅσο καὶ ἐμεῖς ἔχουμε τὸν ἴδιο Πατέρα. Εἴμαστε παιδιά του. Ἀλλ’ ὁ Χριστὸς εἶναι φυσικὸς καὶ ὁμοούσιος Γιός του, ἐνῷ ἐμεῖς εἴμαστε δημιουργήματα καὶ κατὰ χάριν παιδιά του. Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Ἰησοῦς, παρ᾿ ὅλη τὴ θεότητά του, δὲν ντρέπεται νὰ ὀνομάζει τοὺς ἀνθρώπους ἀδελφούς του καὶ παιδιά του, λέγοντας· «Πατέρα, θὰ κάνω γνωστὸ τὸ ὄνομά σου στοὺ...
Διαβάστε περισσότερα